Κυριακή, 26 Ιουλίου 2009

H μετριότητα που αποκαλείται μετριοπάθεια

Από antinews.gr.

Επίορκοι δικαστές και αστυνομικοί, επαγγελματίες δολοφόνοι και κουστουμαρισμένοι εκτελεστές κρατικών συμβολαίων, λαθρέμποροι ναρκωτικών και ιδεών, κράτος και παρακράτος, παιδεραστές και μητροπολίτες παρελαύνουν καθημερινά στα τηλεοπτικά «παράθυρα» και την ζωή μας, διαπλεκόμενοι με «ροζ ιστορίες» και σκοτεινές διαμεσολαβήσεις, υπο την αιγίδα σκανδαλοθήρων δημοσιογράφων που λατρεύουν μόνο το λογαριασμό τους στην τράπεζα,

Μια αέναη διαπλοκή το διαρκές συμβάν της ύπαρξής μας.

Μια μεγάλη δημοσκόπηση το παρόν και κάθε προσδοκία στο αόρατο μέλλον.

Πάντα, μετά τις επόμενες εκλογές θα φτιάξουν όλα.

Το σύνδρομο των Ιμίων ως εθνικό ιδανικό και σταθερή συνισταμένη της εσωτερικής και εξωτερικής μας πολιτικής.

Όπως έλεγε και ο Μητσοτάκης «σε δέκα χρόνια δεν θα θυμάται κανείς τίποτα», ούτε καν το1821.

Και όπως έχουμε ξαναπεί, μέχρι τότε θα έχουν καταφέρει να ονομάζονται τα Σκόπια «Μακεδονία» και η Μύκονος θα έχει γίνει το αγαπημένο θέρετρο των πασάδων.
Δεν χρειάζεται πλέον ν’ ανοίξει κάποιος απ΄ έξω τις κερκόπορτες. Τις έχουμε ανοίξει προ πολλού μόνοι μας.

Παιδιά αποτυχημένων πρωθυπουργών, ως υποψήφιοι σωτήρες του Έθνους.

Αποτυχημένοι «επαναστάτες» ως διαχειριστές του συστήματος.

Πρώην «αριστεροί» ως βολεμένοι απολογητές της καθεστηκυίας τάξης.

Άτολμοι πολιτικοί, κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες, ανεγκέφαλοι διανοούμενοι., αδέξιοι δεξιοί, ατάλαντοι καλλιτέχνες, άφωνοι τραγουδιστές, χαλιναγωγημένοι δημοσιογράφοι.

Ακόμα και οι επαγγελματίες κατασκευαστές ελπίδων, οι πολιτικοί, έπαψαν να προσφέρουν όνειρα, έχοντας συνειδητοποιήσει προφανώς τη χρεοκοπία τους.

Ορισμένοι ρίχνουν την ευθύνη για την κατάσταση αυτή στην κυβέρνηση Καραμανλή. Επειδή τάχα δεν υλοποίησε όσα μεγαλεπήβολα και τρανταχτά μας υποσχέθηκε προεκλογικά.

Γιατί, τα πίστεψε κανείς; Περιμένατε δηλαδή να «επανιδρυθεί» αυτομάτως το κράτος, να επιλυθεί ως δια μαγείας το ασφαλιστικό και να εξαλειφθεί δια προεδρικού διατάγματος η διαπλοκή;

Κανείς δεν μπορεί να καταργήσει αυτό που δεν υπήρξε ποτέ.

Δεν με ενοχλεί λοιπόν που ο Καραμανλής εγκατέλειψε όλα εκείνα που είχε υποσχεθεί και άραξε στο Μαξίμου.

Με αφήνουν παγερά αδιάφορο οι φιλοδοξίες του Γιώργου και της Ντόρας, ο Καρατζαφέρης και οι καυγάδες στη ΝΔ, ο Σημίτης ο Τσουκάτος και τα ατέλειωτα σκάνδαλα, η αναταραχή στην Παιδεία και το τραστ των καθηγητάδων, ο Χριστοφοράκος και ο Κυριάκος, τα αλισβερίσια με τους κουμπάρους και τα μπαχτσίσια στους ημετέρους, οι καβγάδες για την κρατική περιουσία και το μεγάλο φαγοπότι που το λένε τώρα real estate, η ημερομηνία των εκλογών και εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, η βεντέτα των κουκουλοφόρων με τα ΜΑΤ, ο Καρατζαφέρης και οι πατριδοκάπηλοι, ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός,

Είναι αυτή η σύγχυση που με ενοχλεί. Αυτή η έλλειψη παιδείας, πολιτισμού και επιπέδου.
Αυτή η γενικευμένη μετριότητα που την αποκαλούν μετριοπάθεια.
Αυτή η επικίνδυνη μονομέρεια στους «προβληματισμούς» και τις «σκέψεις» τους.
Που θεωρούν δεδομένη την προσαρμογή στις απαιτήσεις των ισχυρών της εποχής, επειδή τους λείπουν το θάρρος και τα οράματα και υποτάχθηκαν στην παντοδυναμία των δημοσκοπήσεων.

Στη δικτατορία δηλαδή του οποιουδήποτε ηλίθιου που μπορεί να πατάει το κουμπί της τηλεόρασης, να σηκώνει το τηλέφωνο και να απαντά με ένα «ναι», ή ένα «όχι» ή ένα «ίσως».