Στις 22 Σεπτεμβρίου 2008, ο Hans-Gert Pöttering, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ανακοίνωσε την έγκριση γραπτής δήλωσης, με την οποία το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο πρότεινε την ανακήρυξη την 23η Αυγούστου ως Ευρωπαϊκής Ημέρας Μνήμης για τα Θύματα του Σταλινισμού και του Ναζισμού.
.
Η πρώτη τέτοια Ημέρα θα εορταστεί το 2009.
http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+IM-PRESS+20080929STO38339+0+DOC+XML+V0//EL
Η εγκριθείσα ανακοίνωση έχει ως εξής:
http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?reference=P6_TA%282008%290439&language=EL
Δήλωση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την ανακήρυξη της 23ης Αυγούστου ως Ευρωπαϊκής Ημέρας Μνήμης για τα Θύματα του Σταλινισμού και του Ναζισμού
.
http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+IM-PRESS+20080929STO38339+0+DOC+XML+V0//EL
Η εγκριθείσα ανακοίνωση έχει ως εξής:
http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?reference=P6_TA%282008%290439&language=EL
Δήλωση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την ανακήρυξη της 23ης Αυγούστου ως Ευρωπαϊκής Ημέρας Μνήμης για τα Θύματα του Σταλινισμού και του Ναζισμού
.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ,
– έχοντας υπόψη τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το απαράγραφο των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και των εγκλημάτων πολέμου,
– έχοντας υπόψη τα ακόλουθα άρθρα της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών: Άρθρο 1: την υποχρέωση σεβασμού των δικαιωμάτων του ανθρώπου, Άρθρο 2: το δικαίωμα στη ζωή, Άρθρο 3: την απαγόρευση των βασανιστηρίων και Άρθρο 4: την απαγόρευση της δουλείας και της αναγκαστικής εργασίας,
– έχοντας υπόψη το ψήφισμα 1481 (2006) της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με την καταδίκη των εγκλημάτων των κομμουνιστικών καθεστώτων,
– έχοντας υπόψη το άρθρο 116 του Κανονισμού του,
A. εκτιμώντας ότι το Σύμφωνο Molotov-Ribbentrop της 23ης Αυγούστου 1939 μεταξύ της Σοβιετικής Ένωσης και της Γερμανίας χώρισε την Ευρώπη σε δύο σφαίρες επιρροής με μυστικά πρόσθετα πρωτόκολλα,
Β. εκτιμώντας ότι οι μαζικές εκτοπίσεις, οι δολοφονίες και οι υποδουλώσεις που διαπράχθηκαν στο πλαίσιο των επιθέσεων του σταλινισμού και του ναζισμού εμπίπτουν στην κατηγορία των εγκλημάτων πολέμου και των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας,
Γ. εκτιμώντας ότι, βάσει του διεθνούς δικαίου, οι νόμιμες παραγραφές δεν ισχύουν για τα εγκλήματα πολέμου και τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας,
Δ. εκτιμώντας ότι η επιρροή και η σημασία του σοβιετικού καθεστώτος και της σοβιετικής κατοχής για τους πολίτες των μετακομμουνιστικών κρατών παραμένουν ελάχιστα γνωστά στην Ευρώπη,
Ε. εκτιμώντας ότι το άρθρο 3 της απόφασης αριθ. 1904/2006/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, για τη θέσπιση του προγράμματος "Ευρώπη για τους Πολίτες" για την περίοδο 2007-2013 με σκοπό την προώθηση της ενεργού συμμετοχής του ευρωπαίου πολίτη στα κοινά(1) , καθιέρωσε τη δράση "Ενεργός Ευρωπαϊκή Μνήμη", που στοχεύει να εμποδίσει οποιαδήποτε επανάληψη των εγκλημάτων του ναζισμού και του σταλινισμού,
1. Προτείνει να ανακηρυχθεί η 23η Αυγούστου Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Σταλινισμού και του Ναζισμού, με σκοπό τη διατήρηση της μνήμης των θυμάτων των μαζικών εκτοπίσεων και εξοντώσεων, και ταυτόχρονα, την εδραίωση της δημοκρατίας καθώς και την ενίσχυση της ειρήνης και της σταθερότητας στην ήπειρο μας·
2. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει την παρούσα δήλωση, συνοδευόμενη από τα ονόματα των υπογραφόντων, στα κοινοβούλια των κρατών μελών. "
– έχοντας υπόψη τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το απαράγραφο των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και των εγκλημάτων πολέμου,
– έχοντας υπόψη τα ακόλουθα άρθρα της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών: Άρθρο 1: την υποχρέωση σεβασμού των δικαιωμάτων του ανθρώπου, Άρθρο 2: το δικαίωμα στη ζωή, Άρθρο 3: την απαγόρευση των βασανιστηρίων και Άρθρο 4: την απαγόρευση της δουλείας και της αναγκαστικής εργασίας,
– έχοντας υπόψη το ψήφισμα 1481 (2006) της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με την καταδίκη των εγκλημάτων των κομμουνιστικών καθεστώτων,
– έχοντας υπόψη το άρθρο 116 του Κανονισμού του,
A. εκτιμώντας ότι το Σύμφωνο Molotov-Ribbentrop της 23ης Αυγούστου 1939 μεταξύ της Σοβιετικής Ένωσης και της Γερμανίας χώρισε την Ευρώπη σε δύο σφαίρες επιρροής με μυστικά πρόσθετα πρωτόκολλα,
Β. εκτιμώντας ότι οι μαζικές εκτοπίσεις, οι δολοφονίες και οι υποδουλώσεις που διαπράχθηκαν στο πλαίσιο των επιθέσεων του σταλινισμού και του ναζισμού εμπίπτουν στην κατηγορία των εγκλημάτων πολέμου και των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας,
Γ. εκτιμώντας ότι, βάσει του διεθνούς δικαίου, οι νόμιμες παραγραφές δεν ισχύουν για τα εγκλήματα πολέμου και τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας,
Δ. εκτιμώντας ότι η επιρροή και η σημασία του σοβιετικού καθεστώτος και της σοβιετικής κατοχής για τους πολίτες των μετακομμουνιστικών κρατών παραμένουν ελάχιστα γνωστά στην Ευρώπη,
Ε. εκτιμώντας ότι το άρθρο 3 της απόφασης αριθ. 1904/2006/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, για τη θέσπιση του προγράμματος "Ευρώπη για τους Πολίτες" για την περίοδο 2007-2013 με σκοπό την προώθηση της ενεργού συμμετοχής του ευρωπαίου πολίτη στα κοινά(1) , καθιέρωσε τη δράση "Ενεργός Ευρωπαϊκή Μνήμη", που στοχεύει να εμποδίσει οποιαδήποτε επανάληψη των εγκλημάτων του ναζισμού και του σταλινισμού,
1. Προτείνει να ανακηρυχθεί η 23η Αυγούστου Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Σταλινισμού και του Ναζισμού, με σκοπό τη διατήρηση της μνήμης των θυμάτων των μαζικών εκτοπίσεων και εξοντώσεων, και ταυτόχρονα, την εδραίωση της δημοκρατίας καθώς και την ενίσχυση της ειρήνης και της σταθερότητας στην ήπειρο μας·
2. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει την παρούσα δήλωση, συνοδευόμενη από τα ονόματα των υπογραφόντων, στα κοινοβούλια των κρατών μελών. "
Τα τετελεσμένα Ιστορικά Γεγονότα1.Στις 23 Αυγούστου 1939,( πραγματικής ημερομηνίας ενάρξεως του Β' Παγκοσμίου Πόλεμου) ο Φον Ριμπεντροπ, (υπουργός εξωτερικών της Ναζιστικής Γερμανίας) συναντούσε στη Μόσχα τον Στάλιν και τον ομόλογό του Μολότοφ στο Κρεμλίνο, για να υπογράψει το συμμαχικό σύμφωνο μη επιθέσεως Γερμανίας – Σοβιετικής ενώσεως. Επιπροσθέτως υπεγράφη και ένα μυστικό πρωτόκολλο που αφορούσε στην διαίρεση της Ανατολικής Ευρώπης μεταξύ Γερμανίας και Σοβιετικής Ενώσεως. Με το σύμφωνο αυτό αμοιβαίως εδεσμεύοντο οι δύο χώρες αφ’ ενός μεν να απόσχουν κάθε επιθετικής δράσεως μεταξύ των, αφ’ έτερου δεν εν περιπτώσει κατά την οποίαν μια εξ’ αυτών υφίστατο επίθεση από οιανδήποτε Τρίτη χώρα, η άλλη να μην παράσχει την βοήθεια της, στην Τρίτη αυτή χώρα (δηλαδή εις περίπτωσιν πολέμου Γερμανίας κατά Αγγλίας ή και Γαλλίας, η Σοβιετική Ενωσις εδεσμεύετο να μην βοηθήσει αυτές τις χώρες). Μολονότι η Σοβιετική διπλωματία προσπάθησε να μην αποκαλυφθεί ( όπως και σήμερα αποσιωπούν οι υμνούντες την προσφορά της Ρωσσίας στην έκβασιν του 2ου Παγκοσμίου πολέμου, απολησμονούντες την μάμμη της γενέσεως του), αυτό το μυστικό πρωτόκολλο, δημοσιεύθηκε στις 25 Αυγούστου 1940, ταυτοχρόνως στη Μόσχα και το Βερολίνο. Έτσι ο κόσμος επληροφορείτο άναυδος την κυνική συμφωνία με αντάλλαγμα τον πόλεμο. Στην σφαίρα επιρροής της Μόσχας προσαρτώντο η Φινλανδία, η Εσθονία, η Λατβία, η Βεσσαραβία και περίπου το 1/4 της Πολωνίας Ο Χίτλερ είχε την άδεια της κομμουνιστικής Ρωσίας για να ξεκινήσει τον πόλεμό του.
2. Τα γεγονότα που ακολούθησαν αποτελούν αδιάψευστη ιστορική πραγματικότητα. Με την καταλυτική εγγύηση του συμφώνου μη επιθέσεως Γερμανίας-Σοβιετικής Ενώσεως, ο 2ος Παγκόσμιος πόλεμος, ουσιαστικώς , «εκπωματίζετο» δια χειρών της Κομμουνιστικής τότε Μόσχας και του «πατερούλη» Στάλιν. Ούτως, την 1η Σεπτεμβρίου 1939, ο Χίτλερ εισέβαλε στην Πολωνία, ενώ η Αγγλία και η Γαλλία με την σειράν των, στις 3 Σεπτεμβρίου κήρυτταν τον πόλεμο κατά της Γερμανίας. Όμως ούτε και ο ο Στάλιν, ο νέος σύμμαχος του Χίτλερ, έμεινε πολύ περιμένοντας.. Στις 17 του ιδίου μηνός «πιστός» στην συμφωνία τους, εισέβαλε και αυτός στην Πολωνία, για να συμπεριλάβει την ζώνη που του « ανήκε».Ενώ στη συνεχεία ακολούθησαν οι Βαλτικές χώρες, των οποίων η επεκτατική προσαρτησις στην τέως Σοβιετική Ένωσης, ως και των υπολοίπων χωρών της Ανατολικής και κεντρικής Ευρώπης, διετηρήθη έως την αυτοκατάρρευση του κομμουνισμού.
3. Η λυκοφιλία του Πατερούλη με τον Χίτλερ σταμάτησε πολύ απότομα, χωρίς την θέληση του Στάλιν.. Ο Μπόρις Σουβαριν σοσιαλιστής ακτιβιστης, από την Ουκρανία και ιδρυτικό στέλεχος του Γαλλικού Κομουνιστικού Κόμματος, περιέγραψε την διάλυση της ετερόκλητης αυτής συμμαχίας ως εξής:« Ο Στάλιν υπέκυψε και συμφώνησε να πολεμήσει την Γερμανία μόνο όταν τον εξανάγκασε και τον υποχρέωσε σ’ αυτό ο ίδιος ο Χίτλερ» αφού με την αφελή ανακωχή της Σοβιετίας είχε καταβροχθίσει την Ευρώπη, και όταν πλέον αιφνιδιαστικώς εστράφη κατά του τέως σύμμαχου του. (δημοσιεύθηκε το 1948 και έχει συμπεριληφθεί στην γνωστή σε όλους συλλογή " L Observaieur des Deux Mondes" 1982 εκδόσεις De la diffirence, ιδε και http://en.wikipedia.org/wiki/Boris_Souvarine )Δηλαδή ουσιαστικώς ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος δεν θα ξεκινούσε στις 3 Σεπτεμβρίου 1939 αν προηγουμένως (δέκα ημέρες πριν) στις 23 Αυγούστου ο Πατερούλης Στάλιν δεν έσπευδε να συνάψει την φιλική συμμαχία με τον μετέπειτα εισβολέα του , αφού με την συμφωνία αυτή αποκτούσε την μισή Ευρώπη με την υπογραφή του νέου Συμμάχου του, του Χίτλερ. Ήταν η εποχή που οι Ναζί και ο φασίστες ήσαν καλοί.. Και θα παρέμεναν καλοί για τους συντρόφους, αν ο Χίτλερ δεν εισέβαλε στην Ρωσία τον Ιούνιο του 1941 αιφνιδιάζοντας τον εφησυχασμένο Στάλιν.
Ιάσων
