Ο δεινόσαυρος που ψυχορραγεί

Η μεταπολιτευτική «παράγκα» των μπετατζήδων, μεσαζόντων, εκδοτών και καναλαρχών, με πρόθυμους μπιστικούς την κρεμ ντε λα κρεμ της ανακυκλωμένης αριστεράντζας και πολιτικούς συνωστιζόμενους στους προθαλάμους τους, δημιούργησε κι έναν επικοινωνιακό δεινόσαυρο. Έναν βραχίονα προπαγάνδας, χειραγώγησης, εκβιασμών και, καμιά φορά, ενημέρωσης. Δεκάδες μικρά και μεγάλα κανάλια, ραδιοφωνικοί σταθμοί, ων ουκ έστι αριθμός, εφημερίδες, πολιτικές και αθλητικές, περιοδικά κάθε είδους, πλημμύρισαν τις συχνότητες και τα περίπτερα.
Στην συντριπτική πλειοψηφία τους επί χρόνια παθητικά, με τραπεζικούς δανεισμούς οι οποίοι προκαλούν ζάλη, αν συγκρίνεις το ύψος τους με τις πραγματικές αξίες των επιχειρήσεων. Δάνεια που δόθηκαν με αμφίβολα τραπεζικά κριτήρια.

Το πώς επιβίωναν είναι ευεξήγητο κι απλό. Σε κάποιες περιπτώσεις είναι προφανές πως μάλλον ξεπλενόταν χρήμα. Στις περισσότερες όμως, στο σύνολο της μπίζνας των εμφανών ή αφανών αφεντικών, το πράγμα ήταν κερδοφόρο. Γιατί τα συγκεκριμένα ΜΜΕ με την παθητική ή ίσα βάρκα ίσα νερά οικονομική απόδοση τους, ήταν το μέσο για να εξασφαλίζονται οι πραγματικές δουλειές, που πάντα είχαν έναν και μόνον πελάτη. Το κράτος. Εσάς, εμάς όλους.
Η πολιτική τάξη στο ξεκίνημα της ιδιωτικής τηλεόρασης και ραδιοφωνίας έπεσε στην ίδια την κουτοπόνηρη παγίδα που έστησε. Άφησε τους σταθμούς σε ένα καθεστώς ημιπαρανομίας, πιστεύοντας η εκάστοτε κυβέρνηση ότι έτσι θα μπορεί να έχει τους επιχειρηματίες πάντοτε με την δαμόκλειο σπάθη της άδειας να κρέμεται πάνω από το κεφάλι τους. Δεν είδαν μακριά, δεν υπολόγισαν την γιγάντωση της κοινωνικής και πολιτικής επιρροής των καναλιών. Τα αφεντικά τους απέκτησαν ένα θανατηφόρο δημόσιο όπλο, που μπορούσε να δολοφονεί προσωπικότητες, να γελοιoποιεί σοβαρούς ανθρώπους και να αναδεικνύει πρόθυμους κι αδίστακτους φελλούς. Αρκούσαν μερικές προσκλήσεις σε παράθυρα και στρογγυλά τραπέζια σε ώρες υψηλής τηλεθέασης κι έβλεπες σύντομα, κυριολεκτικά από το πουθενά, να μοστράρονται στην πρώτη γραμμή των δημοσκοπήσεων και των ψηφοδελτίων τενεκέδες ξεγάνωτοι, με βρώμικο μάτι κι εύκαμπτη μέση. Αυτοί που αργότερα στην Βουλή και στο Υπουργικό Συμβούλιο, με προθυμία θα περνούσαν τις γραμμές, θα υπέγραφαν τις κατάλληλες προαποφασισμένες συμβάσεις και θα κάλυπταν ανεπιθύμητες αποκαλύψεις. Αυτοί που θα έδιναν, όταν χρειαζόταν, μάχες οπισθοφυλακής για τα πολύτιμα συμφέροντα της «παράγκας».
Παράλληλα, αυτός ο επικοινωνιακός Λόχος Ψυχολογικού Πολέμου, αναλάμβανε να προσφέρει κι άλλου είδους σέρβις στους πρόθυμους υπηρέτες των αρπακτικών του δημοσίου προϋπολογισμού. Πολιτικά έκανε το άσπρο μαύρο. Μαζί με τους κατάλληλους δημοσκόπους, δημοκόπους κι «αναλυτές» η ενημέρωση περνούσε κι ακόμη περνάει μέσα από τους παραμορφωτικούς φακούς των συμφερόντων της διαπλοκής. Επί χρόνια μια μαζικής κλίμακας χειραγώγηση έδινε κι έπαιρνε και κάθε επικίνδυνος για το σύστημα στοχοποιούταν ή απλά αποκλειόταν στο περιθώριο.
Τώρα πια η περίοδος των παχέων αγελάδων τελείωσε. Η επί δεκαετίες λεηλασία της χώρας και η κακοδιοίκηση, το άθροισμα των στρεβλώσεων που συγκροτούσαν τον δημόσιο βίο, οδήγησε την χώρα εδώ που την οδήγησε. Η μπίζνα πλέον είναι στο σύνολο της παθητική. Λεφτά δεν υπάρχουν και οι επικοινωνιακοί βραχίονες της διαπλοκής είναι πια ξεβράκωτοι στο χείλος του γκρεμού. Κάποιοι ήδη φούνταραν.
Στην πορεία δημιουργήθηκαν αυθάδεις πριμαντόνες, καθεστωτικά montblanc της τηλοψίας, κούφιοι διευθυντάδες όλο έπαρση. Με αμοιβές ιλιγγιώδεις, πρόκληση.
Πίσω τους όμως υπάρχει η στρατιά των αφανών. Μεροκαμιατάρηδες του ρεπορτάζ και της σύνταξης, τεχνικοί κι απλοί υπάλληλοι. Κατά κύματα περνούν στην ανεργία ενός χώρου που ξεφουσκώνει, που έρχεται στα ίσα του μετά από μακρόχρονο πάρτυ αφύσικης γιγάντωσης με γυάλινα πόδια, που τώρα θρυμματίζονται. Αυτοί δεν είναι παρά τα θύματα άλλης μιας θεσμικής και κοινωνικής εκτροπής. Άνθρωποι στην συντριπτική πλειοψηφία τους τίμιοι. Δεν είχαν ποτέ την φιλοδοξία να υπηρετήσουν καμιά παρανομία, καμιά διαπλοκή. Δεν μοιράστηκαν, οι περισσότεροι, καμιά ψευτογκλαμουριά, καμιά μίζα, κανένα «καπέλο» σε δημόσια έργα και προμήθειες. Είχαν απλά κανονισμένη την ζωή τους με την όποια αμοιβή τους, τις οικογένειες και τις υποχρεώσεις τους. Περνούν τώρα στο περιθώριο χωρίς ορατή πιθανότητα επαναπρόσληψης σε έναν χώρο που απλά συρρικνώνεται κι όπου οι αμοιβές, για όσους παραμένουν, πετσοκόβονται χωρίς δεύτερη κουβέντα. Τώρα κι αυτοί κατρακυλούν στο περιθώριο, μαζί με τους δημόσιους που χλεύαζαν οι πριμαντόνες τους και τους ιδιωτικούς που τρομοκρατούσαν οι πομπώδεις τίτλοι και τα τρέϊλερ. Άλλη μια απόδειξη της αληθινής ενότητας των προβλημάτων. Όλους μας αφορούν όλα.
Μέχρι πριν λίγο πολλοί νόμιζαν πως θα μείνουν απέξω. Πως θα βλέπουν το δρεπάνι να θερίζει τους άλλους κι αυτοί θ’ ανασαίνουν μ’ ανακούφιση. Οι ένοχοι όμως, οι λεηλάτες της χώρας και του μέλλοντος της, δεν έλαβαν πρόνοια για κανέναν. Μόνο για το τομάρι τους, στέλνοντας μέρος των λαφύρων του δημόσιου πλούτου σε καβάτζες στην Ελβετία και υπεράκτιες εταιρείες. Αν φύγουν όμως δεν θα πάρουν μαζί κανέναν άλλο, μόνο την οικογένεια τους και το πολύ – πολύ και το σκύλο.
Όλους λοιπόν εμάς τους πολλούς, που εδώ γεννηθήκαμε κι εδώ θα ζήσουμε, θα μας ενώσει το πρόβλημα. Θα πρέπει εδώ, στην Πατρίδα, έχοντας πιάσει πάτο να συγκεντρώσουμε τις δυνάμεις μας για να επιβιώσουμε. Κι αυτή η επιβίωση, για να έχει βάθος χρόνου και προοπτική, για να ξαναγίνει φυσιολογική ζωή κι όχι αγώνας στην ζούγκλα με τα θηρία, απαιτεί το ξεκαθάρισμα της παράγκας και κάθε κατεργάρης να κάτσει στον πάγκο του. Τιμωρία.

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη
(Δημοσιεύεται στην «Κυριακάτικη Δημοκρατία»)

Διαβάστε περισσότερα...

Ευχές

Θερμές ευχές για Καλά Χριστούγεννα και ένα Νέο Χρόνο γεμάτο Υγεία, Αισιοδοξία και Δημιουργία

Δήμητρα Γεωργακοπούλου-Μπάστα

Γενική Γραμματέας
Αποκεντρωμένης Διοίκησης
Ηπείρου-Δυτικής Μακεδονίας

Διαβάστε περισσότερα...

Ευχές από τη Ρόδη Κράτσα, ευρωβουλευτή και Αντιπρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Χρόνια Πολλά με υγεία, αλληλεγγύη και προκοπή.
Σε αυτή τη δύσκολη περίοδο που περνάει ο τόπος,
ας ενώσουμε όλοι τις δυνάμεις μας για να σταθούμε όρθιοι,
να πάμε μπροστά.
Το μήνυμα των Χριστουγέννων ας μας δώσει δύναμη και έμπνευση.
Ο νέος χρόνος 2012 ας είναι καλύτερος από τον προηγούμενο και αφετηρία μίας νέας εποχής.

Ρόδη Κράτσα, ευρωβουλευτής,
Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου



Διαβάστε περισσότερα...

Εθνικιστικές…κορώνες τώρα και από Σ. Μπερίσα – Ε. Ράμα!

«Πυρ ομαδόν» έχουν ανοίξει με ανθελληνικές δηλώσεις τους οι γείτονες Αλβανοί, προκαλώντας ανοιχτά πλέον τη χώρα μας. Επιχειρώντας να εκμεταλλευθούν την δύσκολη κατάσταση την οποία περνά η Ελλάδα, βρίσκουν την ευκαιρία να ξεσπαθώσουν, μιλώντας για… χαμένα εδάφη!
Το χαρακτηριστικό όμως είναι, ότι πρωταγωνιστές σε αυτές τις εθνικιστικές εξάρσεις είναι οι δυο κορυφαίοι πολιτικοί της χώρας ο Πρωθυπουργός Σαλί Μπερίσα και ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, σοσιαλιστής Έντι Ράμα.

Ενοποίηση…
Ο Πρωθυπουργός της Αλβανίας μιλώντας σε φοιτητές του Πανεπιστημίου της Πρίστινας σημείωσε ότι «είμαστε ένα έθνος του οποίου τα 130 τελευταία χρόνια απέσπασαν πολύ μεγάλα τμήματα και αυτά δεν ανήκουν πλέον στους Αλβανούς. Η γη ανήκει στους επί ζωής και οι σημερινοί άνθρωποι στα εδάφη αυτά δεν είναι πλέον Αλβανοί. Ανήκουν σε άλλα έθνη», αφήνοντας βεβαίως σαφείς υπαινιγμούς για την Ήπειρο και το περιβόητο όνειρο της «μεγάλης Αλβανίας»!
Μάλιστα, είπε, ότι πρέπει «να βαδίσουμε στην πορεία της Ευρωπαϊκής ένταξης. Πρέπει να καταβάλουμε κάθε προσπάθεια για να ενοποιήσουμε τα πάντα, αλλά δεν μπορούμε να ενώσουμε τις κυβερνήσεις. Είμαστε ένα έθνος με δύο κυβερνήσεις»!

Ο ελληνικός…δάχτυλος!
Στο μεταξύ, ο Μπερίσα αναφέρθηκε και σε ελληνικό… δάχτυλο, ο οποίος «ευθύνεται» για την άνοδο του λιμανιού της Θεσσαλονίκης και όχι του Δυρραχίου! Όπως τόνισε, η έξοδος των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου στο λιμάνι του Δυρραχίου θα ενισχύσει το συγκεκριμένο λιμάνι και θα υποβαθμίσει εκείνο της Θεσσαλονίκης!

Ο Έντι Ράμα…
Μάλιστα, όπως αναφέρει σε ανταπόκρισή του στον «Π.Λ.» ο γνωστός Βορειοηπειρώτης Καθηγητής, δημοσιογράφος και πρώην βουλευτής Παναγιώτης Μπάρκας, πρόσφατα ο αρχηγός του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Αντιπολίτευσης στην Αλβανία Έντι Ράμα δήλωσε ξεκάθαρα, ότι «δεν είμαστε φιλελληνικό κόμμα»!
«Αναφέρθηκε στην πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος, να παραπέμψει στο Συνταγματικό δικαστήριο της χώρας την διμερή συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας για τα χωρικά ύδατα μεταξύ των δύο χωρών στο Ιόνιο. Κατά τον Ράμα η συμφωνία αυτή παραχωρούσε αδίκως στην Ελλάδα 300 τετραγωνικά χιλιόμετρα …αλβανικής θάλασσας!» σημειώνει ο Π. Μπάρκας.

Κάτι κινείται…
Στο μεταξύ, παρά τις συνεχείς προκλήσεις των Αλβανών, η έως τώρα απαθής στάση του Υπουργείου Εξωτερικών είχε δημιουργήσει πολύ μεγάλο προβληματισμό σε όλους, ειδικά στην Ήπειρο. Πλέον, υπό τις οδηγίες του Σταύρου Δήμα φαίνεται, ότι επανέρχεται στο προσκήνιο το ελληνικό ενδιαφέρον για τις Αλβανικές προκλήσεις.
Υπενθυμίζεται, ότι ο υπουργός Εξωτερικών μιλώντας στη Βουλή έθεσε ζήτημα αξιοπιστίας της πρόσφατης απογραφής που έγινε στην Αλβανία και βέβαια ευχή όλων, ειδικά των Βορειοηπειρωτών, είναι η Ελληνική Κυβέρνηση επιτέλους να ενδιαφερθεί για τα προβλήματα της Βορείου Ηπείρου και να προστατεύσει τους κατοίκους της από τις ανθελληνικές επιθέσεις των Αλβανών.

http://www.proinoslogos.gr/component/content/article/13/9127
Διαβάστε περισσότερα...

Κώστας Μπέσης: Ευχές

Συμπατριώτες συμπατριώτισσες,

Εύχομαι η γέννηση του Χριστού μας, να ζεστάνει τις καρδιές μας και να χαρίσει σ’ όλους υγεία και δύναμη, αισιοδοξία και πίστη.
Τούτα τα Χριστούγεννα ας αφήσουμε οριστικά πίσω τις πολιτικές του παρελθόντος που οδήγησαν στην εξαθλίωση την κοινωνία.
Ας αναλογιστούμε για «όσα δεν αφουγκρασθήκαμε».
Ας δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για να ζεσταθούν τα αθώα βλέμματα των παιδιών μας και να τους δοθεί ξανά το δικαίωμα να ονειρεύονται, το δικαίωμα να ζουν και να δημιουργούν, το δικαίωμα να ζουν και να ελπίζουν .
Ας στρέψουμε το βλέμμα με πίστη σ' ότι καινούργιο γεννιέται και στον καινούργιο χρόνο πού έρχεται.
Το 2012 ας κρατήσουμε ζωντανή την ελπίδα για αγάπη, δικαιοσύνη στη ζωή, αλήθεια, ευσπλαχνία, κατανόηση και ομόνοια, αρετή και καλοσύνη, Ειρήνη σ όλη μας τη Γη.
Ας ευχηθούμε να μπει οριστικά τέλος στις πολιτικές της ύφεσης και των χαρατσιών.
Ας νοιώσουμε αλληλέγγυοι με κάθε άνθρωπο, κάθε πλάσμα, ολόκληρο τον πλανήτη.
Ας κυριαρχήσουν στη ζωή μας, ο σεβασμός, η υποστήριξη και η ευαισθησία για τις ανάγκες κάθε συνανθρώπου μας. Γιατί αν εμπνευσθούμε από τις αξίες αυτές είναι σίγουρο πώς σαν άνθρωποι και σαν κοινωνία θα αναδειχθούμε Νικητές.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σ' όλους σας.
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ, γεμάτη με Αγάπη και Φως, γεμάτη Υγεία Αρμονία και Δύναμη.

Κώστας Μπέσης
Μέλος της Π.Ε. της Νέας Δημοκρατίας.




Διαβάστε περισσότερα...

Παγκόσμιο Συμβούλιο Ηπειρωτών Εξωτερικού (ΠΣΗΕ)

Διαβάστε περισσότερα...

Το “νέο ΠΑΣΟΚ” είναι εδώ, διαπλεκόμενο, ρεβανιστικό

Δεν είναι καιρός για αξιόπιστες δημοσκοπήσεις. Δεν το επιτρέπουν οι συνθήκες. Άλλωστε ποτέ οι δημοσκοπήσεις δεν ήταν ιδιαίτερα ακριβείς ή αξιόπιστες πόσο μάλλον τώρα που η κοινωνία είναι άνω κάτω και προσπαθεί να συνέλθει από το χαστούκι της πτώχευσης. Ως γνωστόν η νίκη έχει πολλούς πατεράδες, η ήττα όμως είναι ορφανή.
Πολλοί στη Ν.Δ. φαίνεται να απολαμβάνουν τη μοναξιά της κορυφής και να επαναπαύονται. Θεωρούν ότι με κάποιον μαγικό τρόπο, όταν γίνουν οι εκλογές, θα συσπειρωθεί η μεγάλη λαϊκή παράταξη και θα δώσει στον Σαμαρά την αυτοδυναμία. Μακάρι να ήταν τόσο απλά τα πράγματα, γιατί:

 Τα ποσοστά οροφής είναι επικίνδυνα κολλημένα για κόμμα που αντιπολιτεύεται μια τόσο αποτυχημένη κυβέρνηση.
 Οι παγίδες που στήνει καθημερινά το κατεστημένο στον Σαμαρά είναι συνεχείς και είναι θαύμα το ότι ο ίδιος κατόρθωσε να τις αποφύγει, με παροιμιώδη ευελιξία, χωρίς δημοσκοπική κάμψη.
 Τα ποσοστά δημοφιλίας είναι ανησυχητικά. Αν και καλύτερα από των αντιπάλων, δεν αναδύουν ‘’δυναμική’’ και αυτό είναι αγκάθι και χρήζει επίλυσης.
 Φαίνεται ότι η πλειονότητα δεν έχει διαγράψει τις μνήμες της πενταετίας και η εμφάνιση των πρώην βαρόνων με ρυθμό μαϊντανού, δημιουργεί συνθήκες ‘’συμψηφισμού’’.
Ένα ακόμα σημείο που δε φαίνεται να έχει αναλυθεί σε βάθος, ώστε να αντιμετωπιστεί αναλόγως από το επικοινωνιακό επιτελείο, είναι η δυναμική του ΠΑΣΟΚ. Οι περισσότεροι, και δε βγάζω την ουρά μου απέξω, θεωρούμε το ΠΑΣΟΚ τελειωμένο, πανέτοιμο να αντιμετωπίσει μια πελώρια συντριβή, τέτοια που δε γνώρισε ποτέ σοσιαλδημοκρατικό (λέμε τώρα) κόμμα στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια.
Πόσο αληθές είναι αυτό;
Το ΠΑΣΟΚ σπαράσσεται, αλλά δεν κλονίζεται. Οι βάσεις του στον κρατικό μηχανισμό είναι μυθικές. Η δύναμή του μέσω των εξυπηρετήσεων είναι τερατώδης. Επιπλέον το ΠΑΣΟΚ, πριν κινδυνεύσει να αποτελέσει ιστορία, πρόλαβε να πάρει τα μέτρα του:
 Παρέδωσε τη διακυβέρνηση σε μια άχρωμη κυβέρνηση ‘’συνεργασίας’’ την οποία τα στελέχη του στηρίζουν στη βουλή, αλλά αντιπολιτεύονται από τις εφημερίδες
 Επιστράτευσε στελέχη πρώτης γραμμής της εποχής Σημίτη (μόνο ο Σημίτης λείπει, αλλά είμαι βέβαιος ότι καθοδηγεί από το παρασκήνιο)
 Ελέγχει σε συντριπτικό ποσοστό τα ΜΜΕ
 Οδεύει προς εκλογή νέου αρχηγού, μια κίνηση που πάντα δίνει προοπτική στα κόμματα εξουσίας, αφού φορτώνει όλα τα κακώς κείμενα στον αποχωρούντα
Αλλά το μεγάλο κόλπο του καθεστώτος δεν εκτελείται στο παραδοσιακό ΠΑΣΟΚ, αλλά στις παρυφές του ΠΑΣΟΚ. Και το μεγάλο κόλπο λέγεται ΔΗΜΑΡ και συντελείται μέσω του πιο αμφιλεγόμενου πολιτικού της μεταπολίτευσης του δημοφιλούς κ. Κουβέλη. Η ΔΗΜΑΡ έχει κατσικώσει ως ανάχωμα ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τα υπόλοιπα κόμματα και ψαρεύει όποιον επιχειρεί να λιποτακτήσει. Το σύστημα πριμοδοτεί το ανύπαρκτο κόμμα με τις γραφικές φιγούρες, που όταν τους βλέπεις νομίζεις ότι παρακολουθείς το Ράδιο Αρβύλα (Μαργαρίτης, Ψαριανός), ένα κόμμα στο οποίο συνωστίζεται ότι πιο αντιδραστικό έχει να επιδείξει η εγχώρια αριστερά, από τον official τουρίστα της μεταπολίτευσης κ. Μπίστη έως την αλησμόνητη κ. Ρεπούση με τις ‘’προοδευτικές’’ της ιδέες, πριμοδοτεί λοιπόν το κόμμα αυτό με ανύπαρκτα δημοσκοπικά ποσοστά, για να δώσει μια προοπτική στους λιποτάκτες του ΠΑΣΟΚ που δε θέλουν, ούτε Παπανδρέου ζωγραφιστό, ούτε τους μπαχαλάκηδες του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε όμως και τα ορφανά Καραμανλή.
Το γεγονός ότι τα συντρίμμια του ΠΑΣΟΚ και η ανερχόμενη ΔΗΜΑΡ θα συνεργαστούν μετεκλογικά είναι αδιαμφισβήτητο. Αυτός είναι ο ένας και μοναδικός λόγος ύπαρξης αυτού του μορφώματος, που απολαμβάνει την καθολική στήριξη της εγχώριας διαπλοκής. Πρόκειται ουσιαστικά για μια νέα μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ, γιατί το ΠΑΣΟΚ αν φύγει ποτέ από την εξουσία, θα φύγει μόνο όπως ο εγκάρδιος φίλος της οικογένειας, ο συνταγματάρχης Μουαμάρ Καντάφι. Ίσως τελικά ο αντίπαλος του κ. Σαμαρά να μην είναι μόνο η αυτοδυναμία, όπως πιστεύουμε οι περισσότεροι, αλλά ένας αναγεννημένος κεντροαριστερός πόλος με διαπλεκόμενα δεκανίκια, ένας πόλος που αρχίζει να δείχνει τη δυναμική του, έστω και μέσα από αυτές τις περίεργες δημοσκοπήσεις.
Ο κ. Σαμαράς έχει μακρύ και δύσκολο δρόμο μπροστά του. Έχει να πολεμήσει με την ανυπαρξία της Ελλάδας στο εξωτερικό, με το πανίσχυρο μέτωπο των δανειστών – τοκογλύφων, με την εσωτερική αιμορραγία του τραπεζικού συστήματος και τους φαύλους εκβιαστές τραπεζίτες, με τα πράσινα ΜΜΕ της διαπλοκής, με κάθε λογής νταβατζήδες παλαιάς και νέας κοπής εσωτερικού – εξωτερικού και επιπλέον να βρει τρόπο να αντιπαρέλθει των πονηρών μεθόδων της ελίτ και ενός ΠΑΣΟΚ που αποδεικνύεται Λερναία Ύδρα. Για αυτό πρέπει να είμαστε πολύ υποψιασμένοι, πολύ προσεκτικοί, να αφουγκραζόμαστε τις επιλογές του Αρχηγού και να μην αναλωνόμαστε σε εύκολη κριτική εξ αποστάσεως.
Η ιστορία μας τιμώρησε (ή μας ευεργέτησε;) να ζήσουμε σε ενδιαφέροντες καιρούς…
Δρ. Πασοκολόγος – Παπανδρεολόγος

Διαβάστε περισσότερα...

Η απομυθοποίηση του Παπαδήμου ενισχύει την αυτοδυναμία της ΝΔ!

Τελικά ίσως αποδειχθεί ότι ο Αντώνης Σαμαράς είχε δίκιο που στήριξε την Κυβέρνηση Παπαδήμου. Κατάφερε να απομυθοποιήσει τους «τεχνοκράτες» και τις «κυβερνήσεις συνεργασίας». Να κλείσει και τα στόματα των …εταίρων που ήθελαν συναινετικά σχήματα.

Η δημοσκόπηση της MRB προσγείωσε με ανώμαλο τρόπο όσους προσπάθησαν να …..αγιοποίησουν τον σωτήρα Παπαδήμο.
Θα θυμάσθε τα διθυραμβικά πρωτοσέλιδα, λίγες μέρες μόνο μετά τον διορισμό του όταν η κοινή γνώμη με ….σταλινικά ποσοστά, στήριζε τον κ. Παπαδήμο και την προοπτική της κυβέρνησής του.
Επιχείρησαν να καλλιεργήσουν ελπίδες που αποδείχθηκαν φρούδες.
Τώρα, προσπαθούν απεγνωσμένα να μας πείσουν για την ανάγκη παράτασης του βίου της κυβέρνησης. Γιατί δεν φτάνει ο χρόνος, ενώ στην ουσία θέλουν να κερδίσει χρόνο το ΠΑΣΟΚ που καταποντίζεται στις δημοσκοπήσεις.

Η ευφορία κράτησε ένα μήνα. Η οργή και η απογοήτευση επανήλθε. Η δυσπιστία ενισχύθηκε. Η κυβέρνηση Παπαδήμου καταρρέει.
Η χθεσινή επεισοδιακή συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, προφανώς υπό το βάρος των δημοσκοπικών ευρημάτων, επιβεβαίωσε για μια ακόμα φορά γιατί αυτή η κυβέρνηση δεν έχει προοπτική.
Η προχθεσινή δήλωση του «εξουθενωμένου» υπουργού Οικονομικών, ότι τα νέα μέτρα πρέπει να τα λάβει κυβέρνηση με νωπή εντολή, έστειλε το μήνυμα ότι η Κυβέρνηση Παπαδήμου δεν μπορεί να σηκώσει πλέον το βάρος.
H σύγκρουση Βορίδη – Ραγκούση δείχνει ότι δεν μπορούν να μακροημερεύσουν ετερόκλητα σχήματα, χωρίς να έχει προηγηθεί προγραμματική συμφωνία.
Ο εσωκομματικός πόλεμος στο ΠΑΣΟΚ για την επόμενη ημέρα, παραλύει ουσιαστικά την κυβέρνηση δεδομένου ότι επίλεκτα στελέχη επιδίδονται σε δελφινομαχίες.
Σ’ αυτή την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, η … απειλή του κ. Παπαδήμου μέσω του
κυβερνητικού εκπροσώπου κ. Καψή ότι θα κάνει ανασχηματισμό, την οποία έσπευσε να υποστηρίξειο “λα(γ)ο” κ. Καρατζαφέρης μόνο γέλιο προκαλεί επειδή όλοι γνωρίζουν ότι ένας διορισμένος πρωθυπουργός δεν μπορεί να πάρει τέτοιες αποφάσεις μόνος, ούτε μπορεί να διαταράξει τις ήδη εύθραυστες ισορροπίες.
Κατά τα άλλα λυπούμεθα πολύ για τον κ. Παπαδήμο που μόνο τώρα αρχίζει να καταλαβαίνει σε τι πήγε κι έμπλεξε. Από που να αρχίσει και που να τελειώσει με μια κυβέρνηση ο βασικός κορμός της οποίας (ΠΑΣΟΚ)…αλληλοεξοντώνεται.
Τελικά ίσως αποδειχθεί ότι ο Αντώνης Σαμαράς είχε δίκιο που στήριξε την Κυβέρνηση Παπαδήμου. Κατάφερε να απομυθοποιήσει τους «τεχνοκράτες» και τις «κυβερνήσεις συνεργασίας». Να κλείσει και τα στόματα των …εταίρων που ήθελαν συναινετικά σχήματα.
Έτσι καθίσταται ευκολότερος ο στόχος της αυτοδυναμίας…
Αδέξιος Δεξιός
Υ.Γ. Ο καλύτερος κατά την γνώμη μου δείκτης της πορείας προς την αυτοδυναμία στην οποία μπαίνει πλέον η Νέα Δημοκρατία, είναι ότι ο Αντώνης Σαμαράς προηγείται των πολιτικών αρχηγών στη δημοτικότητα καταγράφοντας ποσοστό 20,1%- υψηλότερο ακόμη και από του πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου (17,5%).

Διαβάστε περισσότερα...

Αντώνης Μπέζας: Δεν διεκδικώ αναδρομικά

Ο πρώην υφυπουργός Οικονομικών κ. Αντώνης Μπέζας, έκανε την ακόλουθη δήλωση αναφορικά με τα αναδρομικά των βουλευτών:

«Εδώ και πολύ καιρό, με δεδομένο ότι δεν επιθυμώ καμία αποζημίωση, εκτίμησα ότι δεν πρέπει να συνεχισθεί αυτή η διαδικασία και έδωσα έγγραφη εντολή στο δικηγόρο μου να προβεί στις νόμιμες ενέργειες προκειμένου να παραιτηθεί από τη σχετική αγωγή».

Διαβάστε περισσότερα...

Ισχυρό προβάδισμα της ΝΔ, ενίσχυση των κομμάτων της Αριστεράς

Προβάδισμα της ΝΔ με 30% έναντι 15,5% του ΠΑΣΟΚ καταγράφει η μέτρηση εκλογικής επιρροής του Δεκεμβρίου στο βαρόμετρο της εταιρείας Public Issue για τον Σκάι και την Καθημερινή.

Ενισχυμένα εμφανίζονται τα κόμματα της Αριστεράς, με το ΚΚΕ στο 13,5%, το ΣΥΡΙΖΑ στο 14% και τη Δημοκρατική Αριστερά στο 9,5%.
Στο 6% καταγράφει το ποσοστό του ΛΑΟΣ , στο 4% των Οικολόγων-Πρασίνων, στο όριο του 3% τη Δημοκρατική Συμμαχία, ενώ στο 4% υπολογίζονται τα λοιπά κόμματα.

Κατά του μνημονίου τάσσεται το 71% των ερωτηθέντων ενώ υπέρ τάσσεται το 20%
Το 51% δηλώνει ότι δεν ενδιαφέρεται για την πολιτική και 49% πως ενδιαφέρεται.
Το 45% των ερωτηθέντων, δηλώνει ότι δεν είναι ικανοποιημένο από τη λειτουργία της κυβέρνησης Παπαδήμου. Το 36% δηλώνει όχι και τόσο, το 13% αρκετά ικανοποιημένο και το 2% πολύ ικανοποιημένο.
Το 81% δηλώνει δυσαρεστημένο από τη λειτουργία της νέας κυβέρνησης και το 15% ικανοποιημένο.

Αναφορικά με την εμπιστοσύνη των πολιτών στο πρόσωπό του για τη διαχείριση των προβλημάτων της οικονομίας το 53% δηλώνει ότι δεν τον εμπιστεύεται.

Παρόλα αυτά τα ποσοστά δημοτικότητας του Λουκά Παπαδήμου είναι ψηλά , καθώς φτάνουν το 60% – πως γίνεται αυτό, μόνο το …βαρόμετρο του ΣΚΑΙ μπορεί να μας εξηγήσει

Όπως και το γεγονός ότι ο πιο δημοφιλής αρχηγός κόμματος είναι …ο Φώτης Κουβέλης με 58%. Και ακολουθούν ο Αλέξης Τσίπρας με 39% ο Αντώνης Σαμαράς με 31%, ο Γιώργος Καρατζαφέρης με 30%, η Αλέκα Παπαρήγα με 30%, η Ντόρα Μπακογιάννη με 25 και ο Γιώργος Παπανδρέου με 12%.
Το 38% θεωρεί ότι οι κυβερνήσεις πρέπει να είναι πολυκομματικές και το 16% αυτοδύναμες. Υπέρ μιας οικουμενικής κυβέρνησης τάσσεται το 19% ενώ το 11% υπέρ νέων κομμάτων και προσώπων.
Υπέρ της διεξαγωγής εκλογών τάσσεται το 52% και κατά το 45%.


Διαβάστε περισσότερα...

Ποιές δόσεις; Η ελευθερία μας

Αυτό που ζούμε είναι ένα οικονομικό και κοινωνικό 1922. Όμως οι μηχανισμοί της παρακμής, της ήττας και της προδοσίας παραμένουν ενεργοί. Διεξάγουν μάχες οπισθοφυλακής. Η ίδια πολιτική και «επιχειρηματική» παρασιτική τάξη που διέλυσε την παραγωγική βάση της χώρας, αποδόμησε την εθνική και κοινωνική συνοχή και μετέθεσε τα κέντρα εξουσίας σε παρακάμαρες, με όργανο έναν βραχίονα παραπληροφόρησης κι εκβιασμών στα ΜΜΕ, παραμένει στο προσκήνιο, φιλοδοξώντας να ελέγξει την πτώση. Μεσάζοντες, εργολάβοι, μεταπράτες της διαφθοράς, πολιτικοί υπάλληλοι τους και φαιοκίτρινοι προπαγανδιστές είναι οι μέτοχοι και το ΔΣ μιας ανωνύμου εταιρείας εθνικού εγκλήματος. Άπαντες ανδρώθηκαν μέσα από τα κρατικά ταμεία, από το υστέρημα των ιδιωτικών και των δημοσίων, από τις επιδοτήσεις και τα δάνεια, που πάρθηκαν στο όνομα του Λαού. Οι Έλληνες κερνούσαν κι αυτοί έτρωγαν.


Η μετάβαση στη νέα εποχή, η λύση στα τεράστια αδιέξοδα που αντιμετωπίζουμε, δεν πρόκειται να έρθει από το ίδιο ληστρικό σύστημα. Αυτοί που είναι το πρόβλημα, δεν μπορούν να δώσουν τη λύση. Η φυγή προς τα εμπρός προϋποθέτει διάλυση των μηχανισμών αυτών, Νέμεση, τιμωρία. Στις συνειδήσεις των απλών πολιτών, αυτών που σήμερα φέρουν το βάρος των εκατοντάδων δισεκατομμυρίων, που έγιναν αμύθητες περιουσίες ολίγων, διορισμοί, χλιδάτα ολυμπιακά κι άλλα έργα, προμήθειες κι εξοπλισμοί, πληρωμένα διπλά και τρίδιπλα, καμμία πολιτική δεν θα έχει νομιμοποίηση, αν δεν υπάρξουν προσωποποιημένες ευθύνες, αν δεν υπάρξουν περιουσίες που θα επιστραφούν στο δημόσιο ταμείο και δεν περάσουν την πόρτα του Κορυδαλλού, κάποιοι τουλάχιστον, από αυτούς που καταλήστεψαν την χώρα, διέλυσαν τις παραγωγικές της δομές και διήφθειραν θεσμούς και πρόσωπα.
Η ανακύκλωση σάπιων υλικών και νοοτροπιών είναι εισιτήριο για κατάρρευση.
Δυο χρόνια που πέρασαν δεν πήγαν απλά χαμένα. Με σκοτεινές μεθοδεύσεις, με παραποίηση στοιχείων, η χώρα δέθηκε με αλυσίδες. Υπάρχουν σοβαρές υποψίες αν όχι κι ενδείξεις, ότι κάποιοι κερδοσκόπησαν από το αίμα και την αγωνία, τις θυσίες των εργαζομένων. Ακολουθήθηκε μια πολιτική υπόδειγμα αποτυχίας. Σήμερα, μετά από αιματηρές θυσίες, η Ελλάδα χρωστάει πολύ περισσότερα, έχει υστέρηση εσόδων, και ολόκληρες μάζες του Λαού ωθούνται στο κοινωνικό περιθώριο και την απελπισία. Το ανηλεές σφυροκόπημα του φρονήματος των απλών ανθρώπων, με οργανωμένο σχέδιο και πολιτικούς ταγούς ως «λαγούς», στράγγιξε θανάσιμα το κουράγιο του μέσου Έλληνα μαζί με την τσέπη τους. Λογής λογής τυχοδιώκτες και μισθοφόροι, από τον βραχίονα εκβιασμών και προπαγάνδας της μεταπολιτευτικής παράγκας, διακινούσαν και διακινούν ανά τρίμηνο εσχατολογικά σενάρια προκαλώντας κύματα επιδρομής αναλήψεων στις τράπεζες και φυγής κεφαλαίων, μουδιάζοντας τους πολίτες και δημιουργώντας το κατάλληλο κλίμα για την επιβολή των πολιτικών, που ήδη απέτυχαν. Συκοφάντες, πράκτορες κι εξαπτέρυγα που κάνουν κωλοτούμπες επί της καθεστωτικής δοκού, έχουν αναλάβει την βρώμικη δουλειά.
Ο Γιώργος Παπανδρέου ετοιμάζεται να πάρει τη ρεβάνς από τους δικούς του. Μην παραξενευτείτε αν δείτε τον Γιώργο, που φεύγει για να μείνει, αν καταγγείλει την κυβέρνηση των δυο προηγούμενων ετών και την αδιέξοδη κι εγκληματική πολιτική της. Θυμηθείτε το, ο Γιώργος θα γίνει κι αντιμνημονιακός, είναι ικανός να φορέσει ζιβάγκο, να σηκώσει την πλαστική σημαία του παλιού ΠΑΣΟΚ του μπαμπά του και να ξεκινήσει ανένδοτο. Μεγάλο δε κομμάτι της Αριστεράς, απλώς επενδύει στο κοινωνικό χάος. Μόνη ελπίδα λοιπόν η μεγάλη Κεντροδεξιάς, που θα κληθεί όμως ν΄ αναλάβει την χώρα γονατισμένη κι απόλυτα εξαρτημένη από τους άθλους του κ. Παπανδρέου.
Οι Γερμανοί από την άλλη ετοιμάζουν την ρεβάνς. Την μάχη που έχασαν τα πάντσερ και τα μέσερσμιτ επιδιώκει να την κερδίσει η Deutsche Bank, ο Σόϊμπλε κι ο βιετναμέζος Άριος. «Θα επιστρέψουμε κι η γη θα τρέμει», ήταν το σύνθημα των «Λυκανθρώπων», της οργάνωσης που προετοίμαζε εθνικοσοσιαλιστικό αντάρτικο, όταν οι Σύμμαχοι έμπαιναν από Δύση κι Ανατολή στο γερμανικό έδαφος. Λοιπόν, αδέρφια, επιστρέφουν. Μας ετοιμάζουν την καινούργια κομμαντατούρ και στην επικείμενη σύνοδο κορυφής θα μπουν στην αντζέντα ωραία πράγματα για τις απείθαρχες χώρες του Νότου, κι όχι μόνο, όπως ειδικά δικαστήρια για όσες χώρες ξεφεύγουν δημοσιονομικά και ως τιμωρία, μεταξύ άλλων, η αφαίρεση της πολιτικής ψήφου. Γερμανικά ξέρω, έμαθα την γλώσσα του Γκαίτε κι εκείνου του τρομερού φιλέλληνα, που στην ολέθρια μάχη του Πέτα, κυκλωμένος κι ακουμπισμένος σ΄ ένα πλάτανο, θέρισε με το σπαθί του πλήθος Τούρκων, πριν ποτίσει κι αυτός με το αίμα του το δέντρο της Ελληνικής Ελευθερίας. Αυτόν τον Γερμαναρά παλήκαρο, με την κλασσική παιδεία, που άφησε πίσω του τον Μέλανα Δρυμό, για να μοιραστεί ψωμί κι ελιές με τον Καραϊσκάκη και να πεθάνει στη γη που την φανταζόταν γεμάτη Νύμφες και Ήρωες, τον αγαπώ. Με δέος όμως βλέπω την νέα Γερμανία να διαπράττει γι’ άλλη μια φορά στην Ιστορία την Ύβρη. Όταν οι μαυριδεροί νότιοι αγοράζαμε την βιομηχανική παραγωγή τους και παίρναμε δάνεια με 72 δόσεις για να αγοράσουμε τα τευτονικά τετράτροχα τους, όταν οι εταιρείες τους διήφθειραν τους πολιτικούς μας, ώστε με τα δάνεια, που τώρα μας καβαλήσανε, να πληρώνουμε σε αυτούς έργα, προμήθειες, θηριώδη τεθωρακισμένα και μπαταρισμένα υποβρύχια, ήταν καλά. Η σημερινή αλαζονική Γερμανία ξεχνάει ότι οι «τεμπέληδες» Νότιοι, είμαστε ικανό κομμάτι της πελατείας τους. Η καταβαράθρωση των κοινωνιών μας, η αποστράγγιση κάθε ικμάδας της οικονομίας μας δεν θα είναι χωρίς συνέπειες γι’ αυτούς. Δεν θα παραμείνουν ακμαίοι και θαλεροί σε μια ερημοποιημένη Ευρώπη.
Μπροστά μας δεν έχουμε απλώς ανάγκη για διαρθρωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις. Έχουμε κυριολεκτικά έναν θανάσιμο αγώνα επιβίωσης, που απαιτεί κάτι πολύ περισσότερο από τεχνοκρατική διαχείριση και «σώφρονα» δοσιλογισμό. Γιατί, δεν θα βαρεθώ να το λέω, το διακύβευμα δεν είναι οι επόμενες δόσεις και το πολυετές, είναι η Ελευθερία μας.
Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

(Δημοσιεύθηκε στην «Κυριακάτικη δημοκρατία»)

Διαβάστε περισσότερα...

Το πιο βαθύ σκοτάδι είναι πριν την αυγή

Λίγα λεπτά πριν ο Φιντέλ καταλάβει την Αβάνα, ο δικτάτορας Μπατίστα και όλο το σύστημα εξουσίας που τον έτρεφε και τρεφόταν από αυτόν, διασκέδαζαν ανέμελοι περιμένοντας την αλλαγή του χρόνου. Όλοι τους ήξεραν ότι το τέλος πλησίαζε, κανένας όμως δεν ήθελε να το αποδεχθεί. Έως την τελευταία στιγμή πίστευαν ότι το αόρατο χέρι της Ουάσιγκτον θα άπλωνε ένα προστατευτικό δίχτυ, θα συνέτριβε τους ξυπόλυτους αντάρτες και θα επέτρεπε σε ένα από τα πιο φαύλα καθεστώτα που γνώρισε ο προηγούμενος αιώνας, να μακροημερεύσει στο διηνεκές.

Την ίδια μακαριότητα επιδεικνύουν και κάποιοι πιο κοντινοί μας γνωστοί. Είναι αυτοί που γαντζώθηκαν γύρω από ένα σύστημα εξουσίας που γίνεται όλο και πιο αυταρχικό όσο πλησίαζε το τέλος του. Είναι αυτοί που έχτισαν τα μονοπώλια στις προμήθειες του δημοσίου, στα δημόσια έργα και στα ΜΜΕ. Είναι οι πολιτικοί που εξαρτήθηκαν από αυτούς και τους υπηρετούν πιστά ακόμα κι αυτήν την ύστατη ώρα.

Βρίσκονται όλοι τους στην απόλυτη Νιρβάνα, γιορτάζοντας μια ακόμα πρωτοχρονιά της χλιδής, όντας απόλυτα σίγουροι ότι η γκλαμουριά τους δεν απειλείται από κάτι σοβαρό, ότι ο αχυράνθρωπός τους έχει την κατάσταση υπό πλήρη έλεγχο. Τι κι αν τα γιαούρτια πέφτουν βροχή, τι κι αν η ευρωζώνη καταρρέει, τι κι αν το τραπεζικό σύστημα έχει διαλύσει παρέα με τα δημόσια έσοδα και τον κρατικό μηχανισμό. Αυτοί είναι σίγουροι ότι όπου να ‘ναι έρχεται ένα νέο δάνειο, η Γερμανία ετοιμάζει το σούπερ ευρωομόλογο και η Ουάσιγκτον τυπώνει μετά μανίας δολάρια, έτοιμη να σώσει τα ορφανά του Μάρσαλ.
Το σύστημα έπεσε στο γκρεμό και κατρακυλάει. Η συντριβή της ευρωζώνης και η απροθυμία της Γερμανίας γύμνωσαν επικίνδυνα τους εγχώριους ‘’σωτήρες’’. Οι μάσκες πέφτουν με ρυθμό πολυβόλου, καθώς και η νέα δανειακή συμφωνία, που θα παρέτεινε για ακόμα λίγο την απόφυση, αποτελεί και επίσημα παρελθόν και καθώς η χώρα μας, χωρίς ουσιαστική ηγεσία, παραδομένη ταπεινωτικά στις ορέξεις των επικυρίαρχων, περιμένει να της ανακοινώσουν τις τύχες της.
Δεν αφορούν κανένα πια τα μνημόνια, οι συμφωνίες, οι συγκυβερνήσεις, οι επιστολές των πολιτικών αρχηγών, η 6η δόση και τα παζάρια του Βενιζέλου με τους τραπεζίτες για το PSI. Ο κόσμος καίγεται και ο ελληνικός επαρχιακός μικρόκοσμος…χτενίζεται, για να το πούμε πιο απλά και κατανοητά.
Πως θα κρίνουμε λοιπόν τον Σαμαρά; Με σημείο αναφοράς την “μικρή εικόνα” των εγχώριων συγκρούσεων που περιγράφονται με τα προηγούμενα, ή με την “μεγάλη εικόνα” της τιτάνιας σύγκρουσης του παλιού κόσμου που πεθαίνει και του νέου που γεννιέται αναπόφευκτα;
Όλοι εδώ διαρρήξαμε τα ιμάτιά μας για την συμμετοχή της ΝΔ στην κυβέρνηση Παπαδήμου. Όλοι θέλαμε μια πιο καθαρή στάση στο θέμα της επιστολής, να τους την πέταγε στα μούτρα δηλαδή. Μήπως όμως κρίνουμε λάθος; Μήπως πρέπει να τολμήσουμε να δούμε και την άλλη πλευρά του λόγου, χωρίς κομματικά στερεότυπα και ιδεολογικές αγκυλώσεις;
“Θα έδινα τα πάντα για να μείνω στο παιχνίδι ακόμα κι ως πιόνι” λέει κάπου “Η Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων“, ή κάπως έτσι.
Με τις τελευταίες κινήσεις του ο Σαμαράς όχι μόνο παρέμεινε στο παιχνίδι (γιατί ο στόχος ήταν και είναι να τον πετάξουν έξω, να μην το ξεχνάμε ποτέ) αλλά έχει πλέον και την πρωτοβουλία των κινήσεων – επειδή απέναντι στο παλιό που καταρρέει μπροστά στα μάτια μας είναι ο μόνος που προβάλλει με μια εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Και η μαγική λέξη είναι πάντα “εμπιστοσύνη”.
Το κύριο επιχείρημα όσων διαφωνούν με την τακτική Σαμαρά είναι ότι “έδωσε ζωή στο ΠΑΣΟΚ, το σύστημα και το μνημόνιο“. Μήπως όμως δεν είναι έτσι; Μήπως συμβαίνει το αντίστροφο, όπως συμβαίνει πάντα στην πολιτική; Μήπως η προφανής αποτυχία της κυβέρνησης Παπαδήμου εν τη γεννέσει της αποδεικνύει σε όλους ότι το γνωστό διαπλεκόμενο σύστημα διακυβέρνησης πέθανε οριστικά, μαζί με τους σπόνσορές του και τους πολιτικούς υπαλλήλους του; Μήπως η συμμετοχή της ΝΔ σε αυτήν την κυβέρνηση – τελευταίο σπασμό της Μεταπολίτευσης του 74 επιταχύνει και εντείνει την ρήξη με το παλιό; Μήπως είναι η “πεταλούδα” που θα προκαλέσει το χάος, την ρήξη και τη γένεση του καινούργιου;
Δείτε γύρω σας. Το σύστημα-βασιλιάς είναι γυμνό και εκτεθειμένο στο λαό. Οι πάλαι ποτέ πανίσχυροι παίκτες των πολιτικών και επιχειρηματικών μονοπωλίων, οι μεταμοντέρνοι μαφιόζοι των τηλεπαραθύρων, διάγουν τους τελευταίους σπασμούς τους. Δεν πείθουν κανέναν πλέον.
Πίσω από την αχλή της διαφθοράς, της κατάπτωσης και του χάους, διακρίνεται αμυδρά μια φιγούρα. Αν ζούσαμε μερικές δεκαετίες νωρίτερα θα μπορούσε να είναι ένας τυπικός επαναστάτης. Είναι όμως ο Αντώνης Σαμαράς και δεν έρχεται με ταξιαρχίες. Έρχεται με τη σιωπηλή οργή μιας κοινωνίας έτοιμης να ανατρέψει τα πάντα ειρηνικά, να αποδώσει δικαιοσύνη και να προσφέρει ένα αξιοπρεπές μέλλον σε όλους τους Έλληνες. Δεν έρχεται με μπαχαλάκηδες, ούτε με κουκουλοφόρους. Έρχεται αποφασισμένος να καθαρίσει οριστικά την κόπρο, να αφαιρέσει τη σαπίλα και να αναδείξει τα υγιή κύτταρα
Ένα κόμμα εξουσίας, ένας ηγέτης σαν τον Σαμαρά, δεν έχει την πολυτέλεια της ανόθευτης ιδεολογικοπολιτικής καθαρότητας. Είναι πεδίο όπου συγκρούονται με σφοδρότητα αντίρροπα κοινωνικά συμφέροντα για να προκύψει νέα κυβερνητική πρόταση εξουσίας. Στον ίδιο τον Σαμαρά αντανακλώνται οι συγκρούσεις, οι ρήξεις και οι αντιφάσεις της εποχής μας.
Αυτό είναι μια πραγματικότητα που δεν μπορούν να αποδεχθούν άνθρωποι με πολιτική καταγωγή την Αριστερά, όπου οι ιδεολογικές διαφωνίες οδηγούν σε αλλεπάλληλες διασπάσεις που παράγουν αδύναμα σχήματα με μόνη δυνατότητα τη διαμαρτυρία.
Λαϊκές κινητοποιήσεις είναι εύκολο να υπάρξουν. Και θα υπάρξουν καινούργιες μετά την αναγκαστική περίοδο ανάπαυλας που χρειάζεται ο κόσμος. Και εξέγερση ακόμα. Αλλά δεν αρκούν. Για να οδηγήσουν κάπου οι λαϊκοί αγώνες, για να παίξουν καταλυτικό ρόλο για την μετάβαση σε μια νέα εποχή πρέπει να αναδείξουν ηγέτη με όραμα, σχέδιο, στρατηγική και οργάνωση.
Την ύστατη στιγμή, λένε, οι κοινωνίες ενεργοποιώντας το ένστικτο αυτοσυντήρησης «σπρώχνουν μπροστά» τους καλύτερους. Και σήμερα οι Έλληνες περιμένουν μια πορεία με τέσσερις άξονες:
Α. Επαναδιαπραγμάτευση με τους δανειστές.
Β. Νέο κοινωνικό συμβόλαιο, με αξιοκρατία, οικονομικό προγραμματισμό και ανάσχεση όσο είναι εφικτό των δυσμενών συνεπειών από τα «ανοιχτά σύνορα» στην οικονομία.
Β. Άλλη προσέγγιση στην υπεράσπιση των εθνικών θεμάτων.
Γ. Άλλη παρουσία στη διεθνή σκηνή, άλλη στάση απέναντι σε εταίρους και πιστωτές, δόμηση νέας διεθνούς εικόνας της χώρας, δόμηση νέων συμμαχιών.
Ο Σαμαράς δεν είναι όσο έτοιμος θα ήθελε. Αλλά η Ιστορία δεν ρωτάει κανέναν αν είναι έτοιμος. Η ώρα όμως που θα δώσει το σύνθημα της τελικής εφόδου έρχεται . Θα είμαστε πλάι του μέχρι το τέλος.
Factorx – Κακοφωνίξ
http://www.antinews.gr/2011/12/03/136640/

Διαβάστε περισσότερα...

Η αυτοαναίρεση του κράτους

Γράφει ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΠΕΖΑΣ
πρώην υφυπουργός Οικονομικών

Το λαθρεμπόριο καυσίμων αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας. Προκαλεί σοβαρή στρέβλωση στον ανταγωνισμό και σημαντική απώλεια κρατικών εσόδων, ιδιαίτερα απαραίτητων στη σημερινή δύσκολη συγκυρία.
Το μέτρο του διαφορετικού χρωματισμού του πετρελαίου ανάλογα με τη χρήση δεν απέδωσε. Το πρόβλημα εξακολουθούσε να υφίσταται και με τον ν.3634/2008 επιχειρήθηκε για πρώτη φορά η δημιουργία ενός ολοκληρωμένου μηχανισμού αντιμετώπισης της παράνομης διακίνησης του πετρελαίου θέρμανσης ως κίνησης, ενώ παράλληλα καθιερώθηκε νέο σύστημα στη διάθεση του αγροτικού πετρελαίου.

Βασική ιδέα του μηχανισμού ήταν η εξομοίωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης (ΕΦΚ) στο πετρέλαιο κίνησης και θέρμανσης για όλους, εκτός από τους τελικούς καταναλωτές, οι οποίοι εξακολουθούσαν να προμηθεύονται το πετρέλαιο θέρμανσης με το μειωμένο φόρο, ενώ η διαφορά του φόρου επιστρεφόταν από το Δημόσιο στους διακινητές πετρελαίου μέσω του πληροφοριακού συστήματος «Ήφαιστος». Εκτός από τις επιστροφές, το «Ήφαιστος» εντόπιζε αδικαιολόγητες καταναλώσεις μέσω της διενέργειας επαληθευτικών ελέγχων και παρακολουθούσε κάθε ποσότητα πετρελαίου θέρμανσης από το τελωνείο μέχρι τον τελικό καταναλωτή.
Για να επιστρέφεται η διαφορά του φόρου, οι διακινούμενες ποσότητες έπρεπε να δηλώνονται και μάλιστα εγκαίρως, ώστε να πραγματοποιούνται άμεσα οι διασταυρωτικοί έλεγχοι και να εντοπίζονται περιπτώσεις λαθρεμπορίας. Για το λόγο αυτό είχαν προβλεφθεί μεγάλα πρόστιμα στην περίπτωση εκπρόθεσμης ενημέρωσης του συστήματος.
Ανεξάρτητα από την έρευνα του Οικονομικού Εισαγγελέα σχετικά με την εγκύκλιο του Υπουργείου Οικονομικών για αναστολή στην είσπραξη τέτοιων προστίμων, ενόψει ευνοϊκής νομοθετικής ρύθμισης, το μείζον ζήτημα που προκύπτει είναι ότι έχει πρακτικά ακυρωθεί το σύστημα «Ήφαιστος». Αυτό σημαίνει ότι εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα και μέχρι την πλήρη εξομοίωση του ΕΦΚ στο πετρέλαιο κίνησης και θέρμανσης, που έχει αποφασιστεί για τις 15.10.2012, δεν υπάρχει ουσιαστικός έλεγχος στη διακίνηση του με μειωμένο φόρο πετρελαίου θέρμανσης, γεγονός που λειτουργεί ως κίνητρο για λαθρεμπορία.
Ένα σύστημα που προέκυψε μετά από διαβούλευση με τους φορείς της αγοράς, έδωσε αποτελέσματα και αποτέλεσε καινοτόμο εφαρμογή για την ελληνική δημόσια διοίκηση, αντί να συνεχισθεί και να βελτιωθεί, όπου χρειαζόταν, εγκαταλείφθηκε στη λογική του ότι πρέπει να «καεί στην πυρά» ότι έκαναν οι προηγούμενοι.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Realnews (www.real.gr)
την Κυριακή 27.11.2011

Διαβάστε περισσότερα...