Το ρέκβιεμ του ΠΑΣΟΚ

Στην Ελλάδα δεν βαριέσαι ποτέ. Να, απόδειξη ότι ο Βενιζέλος θέλει να κάνει νέα αρχή με τον Τσουκάτο και την…Φώφη. Προσπαθεί να ενεργοποιήσει τα βαθύτερα ανακλαστικά του ΠΑΣΟΚ – μπαρόκ αλλά όσο κι αν χτυπάει το γόνατο με το σφυράκι, αυτό έχει πάθει αγκύλωση. Ο ελληνικός βαλκανικός «σοσιαλισμός» βάρυνε πολύ από την βουλιμία του για χωρίς αρχές και ιδέες εξουσία. Καταβρόχθισε όποιες καλές προθέσεις υπήρχαν προ τριακονταετίας και κατάπιε αμάσητες τις έννοιες των λέξεων, των ίδιων των ιδεών, διέλυσε το κράτος, κοινωνικοποίησε την διαφθορά και αναδεύοντας τον πάτο της κοινωνίας με τη ρουσφετολογική χουλιάρα, έβγαλε στον αφρό όλη τη σαβούρα.


Απίθανοι τύποι, συνδικαλισταράδες με βρώμικο μάτι, κολλητοί και παρατρεχάμενοι, αφού πούλησαν στη λιανική το παραμύθι που εισήγαγε χονδρικώς η ηγεσία του πάλαι ποτέ κινήματος, αφού προσκύνησαν την διαπλοκή κι έγιναν κολαούζοι της, στο τέλος, επί του ψηλού παιδιού από τη Μινεσότα, φάγανε πολύ βαρύ επιδόρπιο: νεοφιλελευθερισμό, ωμό και σε διπλή μερίδα.

Έτσι στο κύκνειο άσμα του το ακούνητο και πετρωμένο ως στήλη άλατος «κίνημα», συγκρούστηκε με τον ίδιο τον σκληρό πυρήνα του. Αυτή την ιδιόμορφη κι αντιπαραγωγική κομματική και κρατική γραφειοκρατία, που έχτισε τείχη σκανδαλωδών προνομίων για μια νομενκλατούρα ημιμαθών έως αγράμματων, όπου συχνά οι πιο επικίνδυνοι ήταν όμως οι πιο «γραμματιζούμενοι». Ο λόγος απλός. Τελειώσανε τα φράγκα. Τα δανεικά που έπαιρναν τα κορόϊδα, ήτοι ο Λαός, τα οποία δεν ήταν τελικά αγύριστα, στέρεψαν.

Το «αεροπλανάκι» του ελληνικού ντεμέκ σοσιαλισμού, όπως όλα τα «αεροπλανάκια», κάποια στιγμή έσκασε και τώρα τρέχουμε και δεν φτάνουμε.

Πάνε οι χρυσές εποχές του πλιάτσικου, όπου τα έργα χρεώνονταν διπλά και τρίδιπλα, όπου οι παρέες στην γνωστή πλατεία φουμάρανε αυτάρεσκα τις πουράκλες τους. Χρηματιστήρια, Ολυμπιακοί Αγώνες, όπλα, προμήθειες, μεγάλες μπίζνες. Τότε παχύνανε οι ισχνοί αγωνιστές, βγάλανε τα ζιβάγκο του «Τρίτου Δρόμου», φορέσανε γυαλιστερά κουστουμάκια,σαν τραγουδιστές σκυλάδικου και το ρίξανε ζαλισμένοι στην ντόλτσε βίτα.

Στο ράφι σκονίζονταν οι φωτογραφίες με τον Ορτέγκα και τον Αραφάτ και κάτι απωθημένα για καλάσνικοφ κι ένοπλους αγώνες. Έμεινε μόνον η χρήσιμη συμπάθεια προς τον προθάλαμο της εγχώριας τρομοκρατίας και τους μπαχαλάκηδες, τόσο χρήσιμα σε δύσκολους καιρούς κι όποτε η επάρατος δεξιά πήγαινε να κουνήσει καμμιά πέτρα από τα θεμέλια της μεταπολιτευτικής παράγκας.

Τώρα όμως η μηχανή που παρήγαγε χλιδάτη ζωή για τις καραπροοδευτικές στελεχάρες έμεινε από καύσιμο. Βερεσέ γιοκ. Δεν μπορούν να κάνουν πια τράκα από τον Λαό, γιατί απλούστατα ο Λαός είναι ρέστος, πιο στεγνός κι από την έρημο Σαχαρά.

Θα σας πω λοιπόν τι μέλλει γενέσθαι. Το βλέπω το όραμα του νέου ΠΑΣΟΚ με τον νέο πρόεδρο του. Θα πουν «Δεν είμαστε πλέον εμείς, είμαστε άλλοι». Είναι ικανοί, ήδη το κάνουν, να καταγγείλουν τον εαυτό τους, να αποκηρύξουν μετά βδελυγμίας τις πράξεις τους και να ζητήσουν με λοξό μάτι άλλη μια ευκαιρία. Τι να προλάβουν να κάνουν σε μόλις τριάντα χρόνια; Απλώς διέλυσαν την χώρα, τις έννοιες των ιδεών, το ηθικό των απλών ανθρώπων, την παραγωγική βάση της χώρας.

Ήμουν φοιτητής και τα γένια μου πλέον άρχισαν ν’ ασπρίζουν αλλά αυτές οι ίδιες φάτσες,με την ίδια νοοτροπία, παραμένουν φάτσα κάρτα στην πολιτική ζωή του τόπου. Είναι χρισμένοι με το αίμα της Πατρίδας από την κορυφή ως τα νύχια. Τώρα στέκονται πάνω στα ερείπια που σώρευσαν οι πράξεις και οι παραλείψεις τους και θα διεκδικήσουν πάλι την ψήφο των απλών ανθρώπων.

Το ΠΑΣΟΚ τελικά δεν είναι απλά ένα κόμμα, είναι μια νοοτροπία. Νοοτροπία παρακμής και ψεύδους. Είναι το κόμμα της ήσσονος προσπαθείας, όταν είναι για το καλό και σταχανοβίτες της κοινωνικής αποσύνθεσης, όταν είναι για το κακό.
Οι ερχόμενες εκλογές λοιπόν είναι μια ευκαιρία να τελειώσουμε με αυτή την νοοτροπία, με αυτό το μοντέλο του άρπαγα ψευδολόγου γραφειοκράτη, που υποδύεται τον φιλολαϊκό και προοδευτικό.

Γι’ αυτό η χειρότερη υπηρεσία που μπορούμε να προσφέρουμε στον εαυτό μας ως Λαός, είναι με την ψήφο μας να οδηγήσουμε το πολιτικό σκηνικό σε πολυδιάσπαση, να στερήσουμε από τον Αντώνη Σαμαρά την αναγκαία κοινοβουλευτική και λαϊκή νομιμοποίηση που χρειάζεται για να δώσει το τελικό χτύπημα στην μεταπολιτευτική παράγκα και κυρίως στη «νοοτροπία ΠΑΣΟΚ».

Το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου διακινεί υπογείως τα περί μετεκλογικής συνεργασίας με την Νέα Δημοκρατία με δυο σαφείς στόχους: αφενός κλείνει το μάτι στους οπαδούς του, που φυλλοροούν,λέγοντας «μην μας αφήσετε να καταρρεύσουμε και θα είμαστε πάλι στα κόλπα, θα έχουμε πάλι μερίδιο εξουσίας, μερίδιο στα ιμάτια της χώρας, έστω και τώρα κάτω από το Σταυρό».

Αφετέρου ξέρουν ότι αυτή η ύπουλη προπαγάνδα εξαγριώνει τους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας, όχι μόνον τον σκληρό πυρήνα αλλά κι όσους αναποφάσιστους διακρίνουν ότι ο Αντώνης Σαμαράς είναι η μόνη αστική δημοκρατική επιλογή με ρεαλιστικό και λειτουργικό σχέδιο για την Πατρίδα. Το τελευταίο πράγμα που θέλουν είναι να δουν και πάλι τον Βενιζέλο και τους λοιπούς πολιτικούς «συνεργούς» του ιδεοληπτικού ποδηλάτη σε υπουργικούς θώκους.

Η λύση λοιπόν είναι μία. Ισχυρή και αυτοδύναμη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατρίας. Η ψήφος σε κόμματα διαμαρτυρίας απλώς εξυπηρετεί το σχέδιο του ΠΑΣΟΚ να διασωθεί, να μείνουν ατιμώρητοι όσοι οδήγησαν την χώρα εδώ που την οδήγησαν. Άλλωστε
η ηγετική ομάδα του το έχει αποδείξει επί δεκαετίες. Τίποτε δεν είναι πάνω από τα κομματικά συμφέροντα, ούτε το εθνικό συμφέρον, ούτε οι θεσμοί, κανείς.

Δεν πιστεύουν στην εθνική και λαϊκή ενότητα. Για την ακρίβεια δεν πιστεύουν σε τίποτα. Κάλλιστα θα μπορέσουν να γράψουν κάτω από τον μπαταρισμένο πράσινο ήλιο την κυνική φράση του Μοντεχρήστο, του αρουραίου του Αρκά: «Είναι καιρός ν’ αφήσουμε τους εγωϊσμούς και να ασχοληθούμε και λίγο με τον εαυτό μας». Αυτό δεν κάνουν τριάντα χρόνια;

Tου Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη
(Δημοσιεύεται στην “Δημοκρατία”)

Διαβάστε περισσότερα...

Ο Αντώνης Μπέζας στο «Ήπειρος ΤV1»

Σημεία συνέντευξης του πρώην υφυπουργού Οικονομικών κ. Αντώνη Μπέζα
στον τηλεοπτικό σταθμό Ήπειρος ΤV1 και το δημοσιογράφο Παναγιώτη Μπούρχα



Έφεραν το ΔΝΤ μέσα στη χώρα και την ευρωζώνη:
«Η προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης και το ΔΝΤ, δεν ήταν ούτε αναπόφευκτη, ούτε νομοτελειακή. Υπήρξαν λανθασμένες πολιτικές επιλογές, κραυγαλέα διαχειριστική ανεπάρκεια και σκοπιμότητα. Το έλλειμμα, παρά την αρχική εκτίμηση για μικρότερο μέγεθος, έφθασε στο 12,7% επειδή εκεί το πήγε η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, φουσκώνοντας τις δαπάνες στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 και μεταθέτοντας έσοδα για το 2010. Το έλλειμμα αναθεωρήθηκε στη συνέχεια στο 15,8% όταν προστέθηκαν και τα ελλείμματα των δημοσίων επιχειρήσεων, στοιχεία που ποτέ μέχρι τότε δεν συμπεριλαμβάνονταν στον υπολογισμό του ελλείμματος. Το αποτέλεσμα ήταν να φέρουν το ΔΝΤ μέσα στη χώρα και την ευρωζώνη».

Αυτοδυναμία ή ακυβερνησία, το διακύβευμα των εκλογών:
«Η αυτοδυναμία δεν αποτελεί για τη Νέα Δημοκρατία μια απλή κομματική επιδίωξη αλλά ανάγκη για τη χώρα. Το διακύβευμα των επόμενων εκλογών θα είναι αυτοδυναμία ή ακυβερνησία. Η χώρα τα επόμενα χρόνια δεν έχει ανάγκη από πολλά κόμματα αλλά από σταθερότητα, ασφάλεια, συγκροτημένο σχέδιο εξόδου από την κρίση και μία ισχυρή κυβέρνηση που να μπορεί να το εφαρμόσει».

Συναίνεση αλλά και καθαρή λύση διακυβέρνησης:
«Στην κατάσταση που βρίσκεται η πατρίδα μας, η συναίνεση μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων είναι αναγκαία. Πρέπει να επιδιώκονται συνεργασίες στην κατεύθυνση της κοινοβουλευτικής συνεννόησης και συνεργασίας. Η Νέα Δημοκρατία πάντα επιδίωκε την εθνική συνεννόηση, άλλοι ήταν αυτοί που την απαρνούνταν. Άλλο όμως εθνική συνεννόηση και άλλο συγκυβέρνηση. Χρειάζεται καθαρή λύση διακυβέρνησης».

Μέχρι τις εκλογές η ΝΔ μπορεί να πετύχει τη μέγιστη συσπείρωση:
«Μόλις 2,5 χρόνια μετά τις εκλογές του 2009 και παρά την πολυδιάσπαση και τον κατακερματισμό του πολιτικού συστήματος, που σηματοδοτεί ουσιαστικά μια νέα μεταπολίτευση, η Νέα Δημοκρατία παραμένει σε όλες τις δημοσκοπήσεις των τελευταίων μηνών σταθερά το πρώτο κόμμα σε απόσταση από το εκάστοτε δεύτερο και με αυξημένη τη συνοχή των ψηφοφόρων της. Η ίδια εικόνα, υπάρχει και μετά την αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ. Μέχρι τις εκλογές, μπορεί να πετύχει τη μέγιστη συσπείρωση, όχι μόνο των ψηφοφόρων της και όσων δεν την ψήφισαν το 2009 αλλά και πολιτών που προέρχονται από άλλους πολιτικούς χώρους».

Διαβάστε περισσότερα...

"Ρώτα τον Αντώνη Σαμαρά!"

Ο πρόεδρος της ΝΔ εγκαινιάζει μια νέα διαδικτυακή καμπάνια, πιο άμεση από ποτέ!

"Ποιός ο ρόλος της νεολαίας στην ανάκαμψη της χώρας; Θα χαρώ να δω τις ερωτήσεις και τα σχόλια σας για το ζήτημα, στα οποία θα απαντήσω τις επόμενες ημέρες μέσω ενός σύντομου βίντεο"
Αυτή είναι η πρώτη ερώτηση που θέτει ο Αντώνης Σαμαράς, μέσω της προσωπικής του σελίδας στο facebook, εγκαινιάζοντας με αυτό τον τρόπο μια νέα διαδικτυακή καμπάνια, πιο άμεση από ποτέ, καθώς οι ερωτήσεις που θα τίθενται από τον κόσμο θα απαντώνται από τον ίδιο τον πρόεδρο της ΝΔ, με ένα σύντομο βιντεάκι!
Μάλιστα όπως μαθαίνουμε, αυτό θα γίνεται μία φορά την βδομάδα, έτσι ώστε ο πρόεδρος της ΝΔ να έρχεται σε άμεση επαφή με ακόμα περισσότερο κόσμο, απαντώντας ο ίδιος προσωπικά στις ερωτήσεις και τους προβληματισμούς του!

Διαβάστε περισσότερα...

Άρθρο του Κώστα Μπέση Αντιπροέδρου του ΓΕΩΤΕΕ με αφορμή την σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Δασοπονίας.

Η πρώτη μέρα της άνοιξης η 21/3 ορίσθηκε από τον Ο।Η।Ε। για τον εορτασμό της παγκόσμιας ημέρας δασοπονίας.

Η Ελλάδα.

Η χώρα των αντιθέσεων με 16.000 χλμ. ακτών Δεκάδες πανύψηλα βουνά.
Βουνά που έγιναν θρύλος που τα ονόματά τους μπήκαν, ως σύμβολα, σ’ όλες τις γλώσσες των πολιτισμένων εθνών.

Παρνασσός, Όλυμπος, Ελικών, Ταΰγετος, Πήλιο, Βουνά του Σουλίου.



Παρνασσός το όρος του Απόλλωνα των Δελφών
Όλυμπος η κατοικία των θεών
Ελικών το βουνό των μουσών
Ταΰγετος το σύμβολο της Σπαρτιατικής ρώμης
Πήλιο το βουνό των κενταύρων
Βουνά του Σουλίου τα βουνά της ελευθερίας

Αλλά και τα υπόλοιπα βουνά της πατρίδος μας δεν υστερούσαν.

Το δάσος κυριαρχούσε τότε σχεδόν παντού. Τα δένδρα ήταν Ιερά.
Δρυίδες φώλιαζαν στο εσωτερικό των βελανιδιών. Θεοί τα προστάτευαν.
Η χώρα ήταν πλούσια σε νερά. Τα πλοία των ηγεμόνων της Με¬γάλης Ελλάδας ανέβαιναν τον Αλφειό για να φτάσουν στην ιερή Ολυμπία.
Με την ανάπτυξη του ελληνισμού αρχίζει η πορεία της καταστροφής. Απέραντα δάση κόπηκαν για να ναυπηγηθούν εκατοντάδες τριήρεις το σύμβολο της Αθηναϊκής ισχύος.
Ήδη από την εποχή του Πλάτωνα όπως ο ίδιος μας το λέει στο «Γoργία» ο Υμηττός, δίπλα στην Αθήνα, ήτανε πια γυμνός.
Με την κατάκτηση της Ελλάδας από τους Τούρκους, ο Ελληνικός πληθυσμός αναγκάστηκε να καταφύγει στα βουνά για να βρει καταφύγιο, στέγη και τροφή.

Το δάσος πλήρωσε πάλι το τίμημα της σωτηρίας του έθνους.
Παράλληλα μια εκτεταμένη αιγοβοσκή μείωσε την ικανότητα του δάσους να ανανεωθεί.

Όταν οι Έλληνες ξεσηκώθηκαν ο εχθρός, ο Ιμπραήμ, έβαλε φωτιά στα δάση για να γονατίσει τους επαναστάτες.

Μια εικόνα γύμνιας και καταστροφής συνόδευσε την Ελευ¬θερία.
"Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη" περπατούσε σύμφωνα με τον εθνικό μας ποιητή, τον Δ. Σολωμό, η ελευθερία.
Όλοι οι ξένοι περιηγητές διαπιστώνουν με θλίψη την γύμνια, την αποδάσωση του τόπου.
Το σύγχρονο ελληνικό κράτος είχε, για πολλές δεκαετίες, άλλες προτεραιότητες. Η αποδάσωση συνεχίστηκε, παρά τις προσπάθειες της πρώην δασικής υπηρεσίας.

Όταν δημιουργήθηκε η δασική υπηρεσία με τη σημερινή της μορφή γύρω στο 1925 ••• άρχισε και το μεγάλο έργο της α¬νόρθωσης: Αναδάσωση, φράγματα για τον έλεγχο των χειμάρρων, σύγχρονη διαχείριση της ξυλείας, προστασία της χλωρίδας και της πανίδας, ίδρυση των πρώτων εθνικών δρυμών.
Όμως ακολούθησαν 10 χρόνια πολέμου, κατοχής, εμφύλιου σπαραγμού. Οι περισσότερες μάχες έγιναν πάνω στα μέχρι τότε δασωμένα βουνά της Ελλάδας.
Μετά τον πόλεμο η προσπάθεια ξανάρχισε. Όμως νέοι κίνδυνοι προστέθηκαν στους παλιούς.

Εκατομμύρια επισκέπτες, δρόμοι, αύξηση της αξίας της γης, όλα αυτά -κι άλλα πολλά- φούντωσαν τις πυρκαγιές, ιδίως από τη δεκαετία του 50 και μετά. 5.000 εκτάρια δασών και δασικών εκτάσεων καίγονται – κατά μέσο όρο – το χρόνο. 90 εκατ. Χώματος παρασέρνονται στη θάλασσα, απροστάτευτα, αφού χάθηκε η δασική βλάστηση. Ένα νησί το χρόνο, σε όγκο, χάνεται έτσι κάθε χρόνο. Δρόμοι, σιδ. γραμμές, χωράφια καταστρέφονται.

Η ραγδαία ανάπτυξη όλων των κλάδων της επιστήμης που έχουν σχέση με τη λειτουργία των δασικών οικοσυστημάτων, ιδιαίτερα μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως της δασικής εδαφολογίας, της οικοφυσιολογίας, της δασικής οικολογίας, της φυτοκοινωνιολογίας, η βελτίωση των οργάνων μέτρησης και η ανάπτυξη των στατιστικών μεθόδων, έδωσαν την δυνατότητα να αναγνωρισθούν μια σειρά κοινωφελών επιδράσεων διαχρονικής σημασίας όπως ο ρόλος του δάσους στους κύκλους του Ο2 και του CO2, στη μείωση της ταχύτητας των ανέμων, στη μείωση των θορύβων, στη μείωση των ρύπων, στην υγιεινή, αισθητική και αναψυχική επίδραση, στην προστασία από ραδιενεργό ακτινοβολία, στη διατήρηση της βιοποικιλότητας. Επιδράσεις που καθιστούν το δάσος σπονδυλική στήλη στην προστασία της φύσης και του φυσικού περιβάλλοντος.


Αφού αναφερθήκαμε σε όλες αυτές τις σημαντικές από κάθε άποψη λειτουργίες του δάσους ας έρθουμε στο σήμερα.

Σε μια αναπτυσσόμενη οικονομία οι φυσικοί πόροι, όπως το έδαφος, τα δάση, τα νερά, ο θαλάσσιος, ο ορυκτός πλούτος είναι αναγκαίο να αποτελούν αντικείμενο διαχείρισης που δεν έχει μόνο οικονομικά χαρακτηριστικά, αλλά γίνεται κατά τρόπο περιβαλλοντικά συμβατό.

Ήδη από τον 4ο π.Χ. αιώνα ο Πλάτωνας σχολίασε τους κινδύνους που απορρέουν, αν η διαχείριση των φυσικών πόρων δεν γίνει κατά ορθολογικό τρόπο, γράφοντας:

"στην Αττική υπάρχουν βουνά που τώρα µόνο από µέλισσες μπορούν να κατοικηθούν ενώ όχι και πολύ παλιά ήταν καλυμμένα µε όμορφα δένδρα και µε πλούσια βοσκοτόπια για τα ζώα. Τότε οι βροχοπτώσεις δεν πήγαιναν χαμένες, όπως γίνεται τώρα, επει¬δή γλιστρούν προς την θάλασσα, πάνω από τις άγονες επιφάνειες. Η βροχή συγκε¬ντρωνόταν από το έδαφος, αποθηκευόταν σε αδιάβροχη άργιλο και ξαναεμφανιζόταν µε την μορφή πηγών ή ποταμών". ( Κριτίας )

Ο Πλάτων, έγκαιρα εντόπισε ότι η διαχείριση οποιουδήποτε πόρου συνδέεται µε την διαχείριση όλων των άλλων. Η αλληλεξάρτηση, λοιπόν, των εδαφών και δασοκά¬λυψης έγινε κατανοητή στην Ελλάδα αιώνες πριν.

Το τρίπτυχο, δασική πολιτική - περιβαλλοντική πολιτική - βιώσιµη ανάπτυξη είναι η σύγχρονη εκφορά αυτών που πρώτη η ελληνική σκέψη ανέδειξε δυόμισι χιλιάδες χρόνια πριν.

Η βιώσιμη ανάπτυξη (sustainable development) που δυστυχώς παραμένει ευχολό¬γιο και χρησιμοποιείται στην πλειονότητα των περιπτώσεων για να εξωραΐσει επιλο¬γές, χωρίς περιβαλλοντικό αντίκρισμα, είναι δικό µας, ελληνικό δημιούργημα.

Πριν από λίγα χρόνια ο όρος υιοθετήθηκε από την παγκόσμια κοινότητα για να αντιδιαστείλει την έννοια της μεγένθυσης (growth) που συνηθίζαμε μέχρι τότε να ονο¬μάζουμε ανάπτυξη. Η βιώσιμη ανάπτυξη, αποτελεί σήμερα αδήριτη ανάγκη και προ¬ϋπόθεση επιβίωσης. Σε πρακτικό επίπεδο απαιτεί συναλληλία και συντονισμό όλων των πολιτικών στην συγκεκριμένη κατεύθυνση της προστασίας των φυσικών πόρων και του περιβάλλοντος.

Όλοι όσοι απαρτίζουμε την ελληνική κοινωνία, πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη την ποιότητα της ανάπτυξης που επιδιώκουμε, καθώς τα περιθώρια της φέρουσας ικανότητας, δηλαδή της αντοχής των οικοσυστημάτων στην Ελλάδα στενεύουν επικίν¬δυνα.
Γι' αυτό πρέπει να προβούμε σε όλες τις αναγκαίες αλλαγές στην σκέψη, στην νοοτροπία, στις πολιτικές επιλογές, στα καταναλωτικά πρότυπα, στον τρόπο ζωής, προκειμένου να την καταστήσουμε εφικτή. Μεγάλη σημασία έχει και η χρονική στιγμή, το λεγόμενο timing όλων αυτών των αλλαγών, των βελτιώσεων, ανατροπών που πρέ¬πει να γίνουν πριν η φέρουσα ικανότητα, του ελληνικού χώρου εξαντληθεί.

Οι αλλαγές αυτές, βέβαια, είναι αναπόφευκτο να προσκρούουν σε χρόνιες αγκυ¬λώσεις που τις βρίσκουμε καθημερινά μπροστά µας. Δεν μπορούμε, όμως, να λύσου¬με τα νέα προβλήματα µε παλιές συνταγές, αλλά πρέπει να εφεύρουμε, να επιχειρή¬σουμε, να επινοήσουμε νέες.

Η βιώσιμη ανάπτυξη που προϋποθέτει την συνύπαρξη ανθρωπογενών συστημά¬των και της φύσης δεν είναι φυσικά μια σταθερή κατάσταση αρμονίας. Αλλά μια δια¬δικασία συνεχών αλλαγών σε σχέση µε την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, τις αναπτυξιακές επιλογές, τον προσανατολισμό της τεχνολογικής ανάπτυξης και τις θε¬σμικές αλλαγές, οι οποίες πρέπει να ανταποκρίνονται τόσο στις ανάγκες του παρό¬ντος, όσο και του μέλλοντος.

Η διαδικασία αυτή δεν είναι ούτε ευθεία, ούτε εύκολη. Τουναντίον είναι επίπονη και απαιτητική.

Η περιβαλλοντική πολιτική πρέπει να διαπερνά τις επί μέρους πολιτικές και αυτό για να µην υπάρχουν παρενέργειες.

Για να υπάρξει, όμως, συνέργια και συναλληλία των νόμων και των πράξεων της Δημόσιας Διοίκησης, πρέπει και οι αντίστοιχοι τομείς της πολιτικής ηγεσίας όχι µόνο να επικοινωνούν αλλά και να συνεργάζονται. Η διεπιστημονικότητα του προβλήματος του περιβάλλοντος, απαιτεί διεπιστημονικές λύσεις και πρακτικές που µε την σειρά τους απαιτούν ανάλογο επίπεδο ωριμότητας από αυτούς που θα τις υλοποιήσουν.

Το δάσος, αποτελεί ένα πολυδύναμο φυσικό πόρο που απειλείται πανταχόθεν. Η αποδάσωση δεν είναι µόνο ελληνικό φαινόμενο είναι παγκόσμιο.
Τα τελευταία τριάντα χρόνια έχουμε εκτεταμένη αποδάσωση στη Αφρική και στην περιοχή του Αμαζονίου. Πρόκειται για τεράστιες εκτάσεις τροπικών δασών που ρυθμίζουν το παγκόσμιο κλίμα. Αυτές αποψιλώνονται και η καταστροφή τους έχει ανεξέλεγκτες συνέπειες, καθώς προκαλεί ακραίες κλιματικές αλλαγές, όπως πλημμύρες και παρατεταμένες ξηρασίες, που επιφέρουν εκτός των άλλων φτώχεια, πείνα και αρρώστια στους ντόπιους πληθυσμούς. Τα δάση αποτελούν ακόμη σημαντικό παράγοντα απορρόφησης των αερίων του θερμοκηπίου, δηλαδή του υπ' αριθμόν ένα σήμερα κινδύνου για το παγκόσμιο κλίμα.

Τα περιαστικά δάση βοηθούν στην διαμόρφωση του μικροκλίματος των αστικών κέντρων. Και αποτελούν μοχλούς απορρύπανσης σε συνέργια µε το αστικό πράσινο, αν υπάρχει. Είδαμε ήδη παραπάνω την σημαντική προσφορά των δασών.

Το δάσος, βέβαια, δεν είναι µόνο αναψυχή ή οικοσυστήματα, έχει για όλους τους λόγους που αναφέραμε στην αρχή τεράστια συμβολή στην εθνική οικονομία.

Αν και τόσο σημαντική για την εθνική οικονομία δραστηριότητα η δασοπονία βρίσκεται σε ανοικτή σύγκρουση για τους λόγους του μη συντονισμού που αναφέρθηκε προηγουμέ¬νως µε άλλες οικονομικές δραστηριότητες. Όπως είναι η γεωργία, η εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου, η κτηνοτροφία.

Η έλλειψη χωροταξικού σχεδιασμού και κτηματολογίου, αποτελούν ανασταλτικούς παράγοντες στη συνέργια της δασοπονίας µε άλλους τομείς της οικονομίας. Τώρα η Κυβέρνηση για πρώτη φορά αρχίζει να εφαρμόζει επιτέλους πολιτικές που στόχο έχουν τον εθνικό χωροταξικό σχεδιασμό.

Τέλος
Η περιβαλλοντική και αντίστοιχα η δασική πολιτική μπορούν να έχουν και διπλό όφελος για την κοινωνία.

Δηλαδή, πέρα από την προστασία του περιβάλλοντος μπορούν να συμβάλλουν και στην δημιουργία απασχόλησης συγκρατώντας τον πληθυσμό στον τόπο καταγω¬γής του και προλαμβάνοντας έτσι την πληθυσμιακή αποψίλωση και την εγκατάλειψη της ελληνικής υπαίθρου.

Οι νέες τάσεις της τουριστικής αγοράς που χαρακτηρίζονται:

Από την νέα χρονική περιοδικότητα δηλαδή βραχεία διαμονή και επαναλαμβανόμενες σύντομες διακοπές που στόχο έχουν το πλησίασμα της φύσης από τον αστικό πληθυσμό δίδουν την δυνατότητα σε περιοχές με δάση, όπως είναι σχεδόν όλες οι ορεινές περιοχές της Πατρίδος μας, να ανακατανείμουν το εισόδημα προς όφελος τον παραδασόβιων πληθυσμών.

Κλείνοντας θα ήθελα να τονίσω για μια ακόμα φορά ότι από την αρχαιότητα έως και σήμερα το δάσος δίνει ζωή στην γη και ειλικρινά πιστεύω ότι με ελάχιστα χρήματα, συντονισμένες δράσεις και ορθολογική διαχείριση μπορούμε όλοι μαζί, προστατεύοντας τον δασικό μας πλούτο να δημιουργήσουμε τις κατάλληλες συνθήκες ώστε το δάσος να αποτελεί πηγή ζωής και για τις μελλοντικές γενιές.

Διαβάστε περισσότερα...

Το καλό και το κακό της σημερινής εκλογικής παρωδίας..

Το κακό είναι πως βρέθηκαν τελικά πάνω από 150.000 ..λοβοτομημένα ζόμπι που επέλεξαν να επιβραβεύσουν ένα από τα μεγαλύτερα κομμάτια -και όχι κόμματα- του παζλ που συμπληρώνει τη σημερινή εικόνα της κοινωνίας και ευθύνεται για την κατάντια και τον εξευτελισμό του Ελληνικού λαού.
Μιλάμε φυσικά για το ΠΑΣΟΚ των δύο τελευταίων ετών και τον κ.Βενιζέλο που φέρουν πλέον ιστορικές ευθύνες για την καταστροφή και το ξεπούλημα της πατρίδας.

Το καλό είναι πως η ψηφοφορία σχεδόν σε όλα τα τμήματα έμοιαζε με ψηφοφορία για την ανάδειξη ...Δ.Σ. σε συνοικιακό ΚΑΠΗ. Ηλικίες που ο μέσος όρος τους ξεπερνούσε τα 60 χρόνια και τρανταχτή απουσία νέων ψηφοφόρων -που φυσικά έμεινε ασχολίαστη στα παραδοσιακά ΜΜΕ της διαπλοκής.
Ευτυχώς η νέα γενιά -σε αντίθεση με τους καλομαθημένους και καλοβολεμένους συνταξιούχους του δημοσίου (που διόρισε ο Αντρέας..) και αποτέλεσαν το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό του σημερινού εκλογικού σώματος- γύρισε την πλάτη σε μια διαδικασία που προβλήθηκε ως "βαθιά(!) δημοκρατική" ενώ στην ουσία αποτέλεσε μια ανούσια παρωδία όπου όσοι ψήφισαν τον ένα και μοναδικό υποψήφιο, άθελά τους έγιναν μέρος της επικοινωνιακής πολιτικής ενός ημιθανούς κόμματος εν όψει εκλογών..

Διαβάστε περισσότερα...

Σαμαράς: δώστε μου ισχυρή αυτοδυναμία για να αλλάξουμε την Ελλάδα

“Συγκυβέρνηση; Ευχαριστώ, δεν θα πάρω“. Με αυτήν την φράση έκλεισε κάθε συζήτηση για συγκυβέρνηση μετά τις εκλογές, ο Αντώνης Σαμαράς στην σημερινή ομιλία του στην Πολιτική Επιτροπή της ΝΔ. Μια ομιλία που ήταν επικεντρωμένη στο κύριο, κατά τον ίδιο, διακύβευμα των εκλογών που θα γίνουν «μετά το Πάσχα», δηλαδή να υπάρξει αυτοδύναμη και ισχυρή κυβέρνηση.
Η χώρα πρέπει να κυβερνηθεί με λυμένα τα χέρια και όχι με σαθρές συγκυβερνήσεις είπε και εξαπέλυσε επίθεση στο ΠΑΣΟΚ: «Μπορεί το ΠΑΣΟΚ να τα βάλει με τη διαπλοκή που εξέθρεψε και με τις συντεχνίες που το ίδιο δημιούργησε; (…) Όλα αυτά τα προστάτευσε και τα προστατεύει το ΠΑΣΟΚ. Γι΄αυτό δεν θέλω να συγκυβερνήσουμε. Δεν είναι από ματαιοδοξία αλλά από αίσθηση καθήκοντος. Εμείς θέλουμε να τα αλλάξουμε όλα. Και δεν θα μπορέσω να τα αλλάξω πατώντας πάνω σε εύθραυστες ισορροπίες ενός κυβερνητικού συνασπισμού».


«Χωρίς αυτοδυναμία δεν θα έχω διαπραγματευτική ισχύ στο εξωτερικό», συμπλήρωσε και διερωτήθηκε: «Πως θα μπορέσω να αποβάλω τα αποστήματα που λεηλατούν τον δημόσιο πλούτο; Το ΠΑΣΟΚ έχει κάθε λόγο να θέλει να σώσει τον εαυτό του. Αλλά εγώ δεν θέλω να σώσω το ΠΑΣΟΚ. Και για να το πετύχω θέλω τα χέρια μου λυμένα».
«Μας λένε άλλοι», συμπλήρωσε «μα το ΠΑΣΟΚ θα αλλάξει αλλάξει αρχηγό. Μακάρι να είναι πιο συνεργάσιμος. Αλλά όλοι οι επίδοξοι αρχηγοί του, στήριξαν πλήρως όλα τα σφάλματα του κ. Παπανδρέου την τελευταία διετία.(…)
«Κάποιοι προσπαθούν να μας χτυπήσουν με ανοησίες περί συγκυβέρνησης, ότι τάχα έχουμε συμβιβαστεί με την ιδέα ότι θα συγκυβερνήσουμε με το ΠΑΣΟΚ» είπε ο κ. Σαμαράς προσθέτοντας κατηγορηματικά: «Δεν θέλω να συγκυβερνήσουμε. Δεν είναι από ματαιοδοξία, αλλά από αίσθηση καθήκοντος» τονίζοντας ότι «δεν θέλω να κυβερνήσω με τα χέρια δεμένα».
Εξήγησε επίσης ότι «άλλο πράγμα η εθνική συνεννόηση με όλους, και άλλο η συγκυβέρνηση. Με παζάρια δεν μπορεί να κυβερνηθεί ο τόπος και, κυρίως, να αλλάξει η Ελλάδα».
Ο πρόεδρος της ΝΔ είπε ότι «το ΠΑΣΟΚ έχει λόγο να σώσει τον εαυτό του από μία αναγκαστική συγκυβέρνηση με εμάς, αλλά εγώ δεν θέλω να σώσω το ΠΑΣΟΚ, θέλω να σώσω τη χώρα. Αλλά για να το κάνω χρειάζομαι τα χέρια λυμένα».
Εξαπέλυσε επίσης νέα επίθεση και στην Αριστερά. «Δεν ασκεί πολιτική είναι οι προφήτες της συμφοράς. Κάποιοι από αυτούς τις μισές μέρες της εβδομάδας θέλουν το ευρώ και τις άλλες μισές δεν το θέλουν. Βρίσκονται σε σύγχυση και απελπισία. Επέβαλαν τις συντεχνίες, έδιωξαν τις επιχειρήσεις, ανέχθηκαν τους κουκουλοφόρους. Θα μάθουν ότι δεν μπορούν να μας κουνούν το δάχτυλο. Τους το λέμε ευθέως ότι δεν βρίσκονται υπεράνω κριτικής» σημείωσε και πρόσθεσε: Είναι «αδιόρθωτοι γιατί τώρα, που η χώρα πάει να ορθοποδήσει, εκείνοι καλλιεργούν σύγχυση και απελπισία».
Μιλώντας για όσα προηγήθηκαν, ο κ. Σαμαράς είπε ότι «ποτέ κόμμα της Αντιπολίτευσης δεν πέτυχε τόσα πολλά σε τόσο λίγο χρόνο» προσθέτοντας ότι
«Ψηφίσαμε και πράγματα με τα οποία διαφωνούμε, αλλά ποτέ δεν βγήκαμε να πούμε στο λαό ότι αυτά είναι σωστά».
Αναφερόμενους στους λόγους για τους οποίους η ΝΔ πρέπει να πάρει ισχυρή αυτοδυναμία, εξήγησε:
Πρώτον, η χώρα πρέπει να κυβερνηθεί από την πρώτη στιγμή. Αυτό μόνο αυτοδύναμη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας μπορεί να το προσφέρει.
Δεύτερον, η κοινωνική συνοχή της πρέπει να αποκατασταθεί από την επόμενη μέρα. Αυτό, επίσης μόνον η Νέα Δημοκρατία μπορεί να το επιτύχει. Άλλωστε το έχουμε αναδείξει ως προτεραιότητα εδώ και δύο χρόνια. Το ΠΑΣΟΚ ξέχασε την Κοινωνική συνοχή εδώ και πολύ καιρό. Και η Αριστερά θέλει τους Έλληνες διχασμένους, όχι ενωμένους, για να μπορεί να επενδύει πάνω στην απελπισία τους…
Τρίτον, η Ανάκαμψη πρέπει να αρχίσει το ταχύτερο. Αυτό αποτελεί «σημαία» της Νέας Δημοκρατίας. Το ΠΑΣΟΚ ποτέ δεν έδωσε στην Ανάκαμψη καμία σημασία. Και η Αριστερά δεν ενδιαφέρεται για την Ανάκαμψη. Θέλει τους Έλληνες απελπισμένους και κάνει ό,τι μπορεί να τους κρατήσει απελπισμένους ώστε να λεηλατεί τον καημό και τον πόνο τους. Γιατί στην Ελλάδα η Αριστερά έχει απαγορέψει την Ελπίδα! Ενώ η Ελπίδα για κάθε Έλληνα είναι το κυρίαρχο σύμβολο του αγώνα της Νέας Δημοκρατίας.
Τέταρτον, πρέπει η χώρα να μπει στο δρόμο της Νέας Μεταπολίτευσης και της υγιούς Ανάπτυξης το ταχύτερο. Με ανταγωνιστικότητα και εξωστρέφεια. Όχι με δανεικά πια.
Έθεσε επίσης τις άμεσες προτεραιότητες της διακυβέρνησης από τη ΝΔ που είναι:
- Μικρό κυβερνητικό σχήμα που όσο προχωρά η τετραετία θα γίνεται μικρότερο
- Να αποκατασταθούν οι αδικίες με τις χαμηλές συντάξεις, μέχρι τα 700 Ευρώ
- Η ασφάλεια των πολιτών, με την κατάργηση του Νόμου για την Ιθαγένεια και μια ευρύτερη στρατηγική να ανακτήσουμε το κέντρο της Αθήνας – και άλλων πόλεων – περιοχές δηλαδή που, να το πούμε καθαρά, βρίσκονται πια εκτός ελέγχου. Κι ακόμα, να σταματήσουμε πλήρως το παραεμπόριο.
Βασικά σημεία της ομιλίας
Για συγκυβέρνηση
Τώρα που η ολοκληρώθηκαν οι στόχοι που είχαμε θέσει το τελευταίο πεντάμηνο, κάποιοι προσπαθούν να μας χτυπήσουν με ανοησίες περί συγκυβέρνησης.Ότι τάχα θέλουμε συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ. Ότι τάχα έχουμε συμβιβαστεί με την ιδέα ότι θα συγκυβερνήσουμε με το ΠΑΣΟΚ.
Να σας πω λοιπόν, πολύ καθαρά γιατί δεν επιδιώκουμε κανενός τύπου συγκυβέρνηση.
Πρώτον, διότι θέλω να κυβερνήσουμε τη χώρα με λυμένα τα χέρια.
Όχι κάνοντας συμβιβασμούς σε κάθε βήμα. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό σε συνεργασία με άλλα κόμματα; Σίγουρα δεν μπορούμε!
Θέλει, για παράδειγμα το ΠΑΣΟΚ να τα βάλει με τη διαπλοκή που το ίδιο εξέθρεψε; Ή θέλει να τα βάλει με τις συντεχνίες; Προσέξτε, όχι με τα συνδικάτα. Με τις συντεχνίες που το ίδιο δημιούργησε, το ίδιο τις έκανε πανίσχυρες και το ίδιο δεν τόλμησε να τις αγγίξει την τελευταία διετία;
Σίγουρα δεν θέλει! Όλα αυτά τα προστάτευε πάντα και ακόμα τις προστατεύει… Γι’ αυτό δεν θέλω να συγκυβερνήσουμε!
Δεν είναι από ματαιοδοξία. Είναι απλά από αίσθηση καθήκοντος. Θέλω να αλλάξω τα πάντα. Και δεν θα μπορέσω να τα αλλάξω όταν αναγκάζομαι να κυβερνήσω με τα χέρια δεμένα πίσω από την πλάτη. Δεν θα μπορέσω να τα αλλάξω όταν πρέπει να κυβερνώ πατώντας πάνω σε εύθραυστες ισορροπίες ενός ετοιμόρροπου κυβερνητικού συνασπισμού.
Χωρίς αυτοδυναμία δεν μπορεί να κυβερνηθεί ο τόπος. Και κυρίως δεν μπορούν να αλλάξουν όλα όσα πρέπει να αλλάξουν στη χώρα.
Χωρίς αυτοδυναμία δεν μπορώ να έχω την διαπραγματευτική ισχύ να πηγαίνω στο εξωτερικό ισχυρός.
Συγκυβερνώντας με το ΠΑΣΟΚ, πως θα τα βάλω με τα «αποστήματα» που λεηλατούν το δημόσιο πλούτο και υπονομεύουν το εθνικό συμφέρον σε κάθε τομέα και κάθε λεπτό;
Το ΠΑΣΟΚ έχει κάθε λόγο να θέλει να σώσει τον εαυτό του μέσα από μια αναγκαστική συγκυβέρνηση μαζί μας. Αλλά εγώ δεν θέλω να σώσω το ΠΑΣΟΚ. Δεν με ενδιαφέρει το ΠΑΣΟΚ. Θέλω να σωθεί η χώρα! Να σηκωθεί στα πόδια της. Και για να το επιτύχω, θέλω τα χέρια λυμένα.
Η αυτοδυναμία δεν είναι απαραίτητη για μένα. Είναι απαραίτητη για να μπορέσει να κυβερνηθεί η χώρα.
Με την δανειακή συμφωνία κερδίσαμε χρόνο. Με μια αυτοδύναμη κυβέρνηση θα αξιοποιήσουμε αυτό το χρόνο, για να βγούμε από την κρίση.
Από την Ελευθέριο Βενιζέλο, ως τον Παπάγο και από την Κωνσταντίνο Καραμανλή, κι ως τον Ανδρέα Παπανδρέου ακόμα, οι μεγάλες αλλαγές στηρίχθηκαν πάντα σε ισχυρές κοινοβουλευτικές αυτοδυναμίες. Ποτέ σε εύθραυστα κυβερνητικά σχήματα.
Το ίδιο ισχύει και στη διεθνή εμπειρία: Από τον Φραγκλίνο Ρούσβελτ ως τον Κάρολο Ντε Γκωλ κι από τη Μάργκαρετ Θάτσερ ως το Φρανσουά Μιτεράν, όλες οι κρίσιμες ανατροπές σε όλες τις δημοκρατικές χώρες έγιναν από ηγεσίες και κόμματα που είχαν μεγάλη αυτοδυναμία.
Εμείς στην Ελλάδα δεν θα φέρουμε απλώς μια κυβερνητική αλλαγή. Ετοιμάζουμε μια Νέα Μεταπολίτευση. Κι αυτό απαιτεί αυτοδυναμία.
Το αντίθετο της αυτοδυναμίας δεν είναι η συγκυβέρνηση. Είναι η αδυναμία! Και εμείς δεν θέλουμε την συγκυβέρνηση επειδή ισοδυναμεί με πλήρη αδυναμία!
Μας λένε κάποιοι: Μα δεν θέλετε εθνική συνεννόηση όταν ετοιμάζεστε να αλλάξετε τα πάντα;
Απαντώ: Ασφαλώς και θέλουμε εθνική συνεννόηση. Και τη θέλουμε και θα την επιδιώξουμε! Όλη την Ελλάδα θα αγκαλιάσουμε!
Όμως άλλο πράγμα η εθνική συνεννόηση με όλους και εντελώς διαφορετικό η συγκυβέρνηση.
Εθνική συνεννόηση είναι να ακούς όλες τις γνώμες και να λαμβάνεις τα πάντα υπ’ όψιν. Αλλά κάποιος πρέπει να παίρνει τις αποφάσεις σταθμίζοντας το εθνικό συμφέρον. Όχι να θυσιάζει το εθνικό συμφέρον στο βωμό των μικροκομματικών συμβιβασμών που του επιβάλλει η συγκυβέρνηση.
Με τέτοια παζάρια δεν μπορεί να κυβερνηθεί ο τόπος.
Και κυρίως, με τέτοια παζάρια δεν μπορεί να αλλάξει η Ελλάδα…
Οι άμεσες προτεραιότητες της κυβέρνησης Σαμαρά
Θέλω να δημιουργήσουμε από την πρώτη μέρα ένα μικρό και ευέλικτο κυβερνητικό σχήμα. Το οποίο ως το τέλος της πρώτης τετραετίας θα έχει γίνει ακόμα πιο μικρό. Ξέρω ότι το ίδιο – μια μικρή και επιτελικού χαρακτήρα κυβέρνηση – θέλει ολόκληρος ο ελληνικός λαός.
Πώς θα τη φτιάξουμε, αν πρέπει να μοιράζουμε υπουργεία σε διάφορους κυβερνητικούς εταίρους;
Και πως θα αποδίδει η κυβέρνηση συνολικά, αν είναι μοιρασμένη σε κομματικά φέουδα;
Κι αν κάποιος υπουργός δεν αποδίδει, πως θα τον αλλάζουμε χωρίς να ανατρέπουμε όλες τις ισορροπίες;
Ο Ελληνικός λαός θέλει ο τόπος θα κυβερνηθεί. Και η νέα κυβέρνηση να ανατρέψει όλα όσα πρέπει να ανατραπούν. Κι αυτό απαιτεί αυτοδυναμία όχι παρατεταμένη κυβερνητική αδυναμία. Τελεία και παύλα!
Το τελευταίο που θέλω να σας πω, φίλες και φίλοι, είναι ότι ξέρουμε πολύ καλά ότι ο λαός μας δοκιμάζεται. Και ότι οι κίνδυνοι δεν έχουν απομακρυνθεί ακόμα.
Το ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι το αντιλαμβάνονται πλέον οι πάντες:
Εμείς δεν γυρίζουμε παραμονές εκλογών να κραυγάζουμε «λεφτά υπάρχουν».
Λέμε σκληρές αλήθειες στον Ελληνικό λαό.
Δεν διστάζουμε να τα βάλουμε με τον ανεύθυνο λαϊκισμό.
Και δεν διστάζουμε να υπερασπιστούμε τα συμφέροντα του ελληνικού λαού.
Εμείς δεν γυρνάμε στην Ελλάδα να υπερασπιζόμαστε τα καλά της ατέλειωτης ύφεσης, όπως έκανε το ΠΑΣΟΚ. Κάνουμε ότι μπορούμε να πείσουμε την Ευρώπη για να την ανάγκη άμεσης Ανάκαμψης.
Αυτή τη στιγμή έχουμε τρείς άμεσες προτεραιότητες:
Να αποκαταστήσουμε τις αδικίες με τις χαμηλές συντάξεις. Κόπηκαν πολύ κι αυτό είναι άδικο και υφεσιακό. Την τελευταία φορά αποτρέψαμε να κοπούν κι άλλο οι χαμηλές συντάξεις. Αλλά αυτό δεν αρκεί. Τώρα πρέπει να κάνουμε το επόμενο βήμα. Να αποκαταστήσουμε τις χαμηλές συντάξεις μέχρι τα 700 Ευρώ…
Έχουμε ήδη προτείνει κάποια μέτρα οριστικής εξυγίανσης των ταμείων. Δίνοντας τους δημόσια περιουσία. Που πρέπει, όμως, να αξιοποιηθεί για να μπορεί να αποδίδει εισοδήματα και κεφαλαιακά κέρδη.
Δεν θα δώσουμε «παροχές» για να τις πάρουμε πίσω λίγο αργότερα, όπως γινόταν ως πρόσφατα. Θα αποκαταστήσουμε τη βιωσιμότητα των ταμείων κι αυτό θα επιτρέψει ό,τι δίνεται να είναι μόνιμο και σταθερό.
Το ίδιο ισχύει για τα πολυτεκνικά επιδόματα. Αυτά που δόθηκαν επί κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας έπιασαν τόπο! Είχε αρχίσει να σημειώνεται αντιστροφή της δημογραφικής γήρανσης. Τώρα δεν θα διστάσουμε, να επενδύσουμε πραγματικά στην πολυτεκνική οικογένεια. Αλλά αυτό προϋποθέτει να αρχίσει τουλάχιστον η Ανάκαμψη, για να απελευθερωθούν πόροι. Εμείς δεν τάζουμε λεφτά που δεν υπάρχουν…
Άμεση προτεραιότητά μας, λοιπόν, είναι η Ανάκαμψη. Με κοινοτικούς πόρους με διαρθρωτικές αλλαγές, με φορολογικές αλλαγές. Όσο ανακόπτεται η ύφεση, όσο σταματά η αύξηση της ανεργίας, τόσο θα αρχίσουν να βελτιώνονται απότομα όλα τα μεγέθη του Προϋπολογισμού. Εδώ προτεραιότητα έχει η Οικοδομή και ο κατασκευαστικός κλάδος που έχει παραλύσει. Να σκεφτείτε ότι μέσα στο 2011 η κατανάλωση τσιμέντου και σίδερου ήταν το 15% της αντίστοιχης κατανάλωσης του 2007. Μέσα σε πέντε χρόνια έπεσε στο ένα έβδομο περίπου!
Να θυμάστε πως όταν αρχίσει η ανάκαμψη, αυτόματα θα μειωθεί το έλλειμμα και θα βελτιωθούν τα οικονομικά και των ασφαλιστικών ταμείων. Ενώ η Οικονομία θα αντέξει πολύ καλύτερα και θα προσαρμοστεί πολύ ταχύτερα στις διαρθρωτικές αλλαγές που έχει ανάγκη για να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητά της.
Η τρίτη προτεραιότητα είναι η ασφάλεια των πολιτών. Και δεν αναφέρομαι μόνο στα εύκολα, δηλαδή την κατάργηση του Νόμου για την Ιθαγένεια που ψήφισε η κυβέρνηση Παπανδρέου το 2010 και μετατρέπει την Ελλάδα σε «μαγνήτη προσέλκυσης παράνομων μεταναστών. Αυτά τα ’χουμε πει και θα γίνουν αμέσως…
Μιλάω για μια ευρύτερη στρατηγική να ανακτήσουμε το κέντρο της Αθήνας – και άλλων πόλεων – περιοχές δηλαδή που, να το πούμε καθαρά, βρίσκονται πια εκτός ελέγχου.
Κι ακόμα, να σταματήσουμε πλήρως το παραεμπόριο.
Και βεβαίως, να πείσουμε τους εταίρους μας για μια πανευρωπαϊκή πολιτική επαναπατρισμού των παράνομων μεταναστών. Και φυσικά να ελέγξουμε πολύ πιο αποτελεσματικά τα σύνορά μας.
Μιλάω επίσης και για μια εκκαθάριση όλων των κέντρων όπου υπάρχει το ακαταδίωκτο στην εγκληματική συμπεριφορά. Μιλάω και για την αλλαγή όλου του δικονομικού πλαισίου που εμποδίζει την αστυνόμευση και αποθρασύνει τους εγκληματίες.
Δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε τον τροχό. Αρκεί να δούμε τι δουλεύει σε άλλες δημοκρατικές χώρες και να τα προσαρμόσουμε στα δικά μας.
Ορισμένα απ’ αυτά, θα γίνουν αμέσως. Άλλα θα χρειαστούν χρόνο για να ολοκληρωθούν. Όλα όμως θα ξεκινήσουν από την πρώτη μέρα της διακυβέρνησής μας.
Και κάτι τελευταίο: υποσχέθηκα να βγάλω τις κουκούλες από τους κουκουλοφόρους. Να δούμε ποιοι είναι. Και ποιοι βρίσκονται από πίσω τους.
Να θυμάστε αυτή μου την υπόσχεση.
Οι Έλληνες δεν τρομοκρατούνται!
Και οι Έλληνες δεν κρύβουν τα πρόσωπά τους…
Δεν είμαστε όλοι ίδιοι
Η παράταξή μας, η Νέα Δημοκρατία, είναι η μόνη σταθερή δύναμη που δίνει προοπτική και σιγουριά, σε μια κοινωνία που κλυδωνίζεται και σε ένα πολιτικό σύστημα που καταρρέει.
Η Νέα Δημοκρατία έχει ήδη πείσει ότι δεν είναι ίδια με τους άλλους.
Γι’ αυτό και τώρα προσπαθούν απεγνωσμένα να παρουσιάσουν σενάρια «συγκυβέρνησης» με το ΠΑΣΟΚ. Δεν τους ενδιαφέρει πως θα κυβερνηθεί η χώρα. Τους ενδιαφέρει πως θα διασωθεί το ΠΑΣΟΚ. Ό,τι από αυτό θα μπορούσε να διασωθεί, τέλος πάντων…
Όσο πλησιάζουν οι εκλογές, τόσο θα καταλαβαίνει και ο τελευταίος Έλληνας πολίτης, πως όποιος επιμένει να μιλάει για «συγκυβέρνηση», δεν θέλει να αλλάξει τίποτε. Και πως απλά προσπαθεί να εμποδίσει τη Νέα Δημοκρατία να αλλάξει τα πάντα.
Μάταια όμως!
Γιατί όσο θα πλησιάζει η μέρα της κάλπης, τόσο θα διαλύονται τα σύννεφα της σύγχυσης. Τόσο ο λαός θα συσπειρώνεται γύρω από τα τέσσερα πράγματα που μόνο η Νέα Δημοκρατία προσφέρει σήμερα:
Πρώτον, η χώρα πρέπει να κυβερνηθεί από την πρώτη στιγμή.
Αυτό μόνο αυτοδύναμη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας μπορεί να το προσφέρει.
Δεύτερον, η κοινωνική συνοχή της πρέπει να αποκατασταθεί από την επόμενη μέρα.
Αυτό, επίσης μόνον η Νέα Δημοκρατία μπορεί να το επιτύχει. Άλλωστε το έχουμε αναδείξει ως προτεραιότητα εδώ και δύο χρόνια. Το ΠΑΣΟΚ ξέχασε την Κοινωνική συνοχή εδώ και πολύ καιρό. Και η Αριστερά θέλει τους Έλληνες διχασμένους, όχι ενωμένους, για να μπορεί να επενδύει πάνω στην απελπισία τους…
Τρίτον, η Ανάκαμψη πρέπει να αρχίσει το ταχύτερο. Αυτό αποτελεί «σημαία» της Νέας Δημοκρατίας. Το ΠΑΣΟΚ ποτέ δεν έδωσε στην Ανάκαμψη καμία σημασία. Και η Αριστερά δεν ενδιαφέρεται για την Ανάκαμψη. Θέλει τους Έλληνες απελπισμένους και κάνει ό,τι μπορεί να τους κρατήσει απελπισμένους ώστε να λεηλατεί τον καημό και τον πόνο τους. Γιατί στην Ελλάδα η Αριστερά έχει απαγορέψει την Ελπίδα! Ενώ η Ελπίδα για κάθε Έλληνα είναι το κυρίαρχο σύμβολο του αγώνα της Νέας Δημοκρατίας.
Τέταρτον, πρέπει η χώρα να μπει στο δρόμο της Νέας Μεταπολίτευσης και της υγιούς Ανάπτυξης το ταχύτερο. Με ανταγωνιστικότητα και εξωστρέφεια. Όχι με δανεικά πια.
Αυτά τα τέσσερα πράγματα ο ελληνικός λαός γνωρίζει ότι η Ελλάδα τα χρειάζεται επειγόντως και ότι μόνο η παράταξή μας τα προσφέρει.
Μην αμφιβάλλετε -ο λαός θα κάνει τη σωστή επιλογή.
Οι Έλληνες, ανάμεσα στην απελπισία και την Ελπίδα ξέρετε τι θα διαλέξουν.
Ανάμεσα στη σταθερή προοπτική και το χάος, ξέρετε τι θα διαλέξουν.
Ανάμεσα στα «παχιά» τα λόγια και την αλήθεια, αυτή τη φορά, ξέρετε τι θα διαλέξουν.
Οι Έλληνες κάηκαν πολλές φορές από τα «παχιά λόγια». Και τώρα ζητούν τρία πράγματα: Ζητούν Αλήθεια. Ζητούν Ελπίδα. Και αναζητούν αυτόν που θα τους πει την Αλήθεια και θα τους δώσει Ελπίδα.
Οι Έλληνες κατάλαβαν πια ότι δεν υπάρχει «ιδιωτικός παράδεισος» για τον καθένα ξεχωριστά. Οι «ιδιωτικοί παράδεισοι» είναι μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση που φέρνει την Κόλαση για όλους!
Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή ο λαός μας καταλαβαίνει πως είτε όλοι μαζί θα σωθούμε είτε όλοι μαζί θα χαθούμε.
Γι’ αυτό και είναι έτοιμος να ακούσει το λόγο της Αλήθειας που και να ακολουθήσει το δρόμο της Ελπίδας.
Δύναμή μας, λοιπόν, είναι η σταθερότητα που προσφέρουμε.
Δύναμή μας είναι η αλήθεια που λέμε.
Δύναμή μας είναι η Ελπίδα που δίνουμε.
Σήμερα αρχίζει μια μακρά πορεία μας προς τον Ελληνικό λαό.
Για να του πούμε αυτά που πρέπει να του πούμε.
Για να τα δώσουμε αυτά που οφείλουμε να του δώσουμε.
Για να πάρουμε αυτά που έχουμε ανάγκη, για να κάνουμε το καθήκον μας απέναντί του: Ισχυρή και σαφή εντολή να τα αλλάξουμε όλα!
Σας θέλω όλους στην πρώτη γραμμή.
Σε αυτόν τον αγώνα δεν υπάρχουν «μετόπισθεν».
Σας θέλω όλους αποφασισμένους. Σε αυτόν τον αγώνα δεν υπάρχουν ενδοιασμοί. Υπάρχει μόνο πίστη και ενότητα.
Σας θέλω όλους δίπλα στο λαό. Σε αυτόν τον αγώνα δεν υπάρχουν «κομματικά γραφεία».
Δεν τάζουμε λαγούς με πετραχήλια. Δεν χαϊδεύουμε τα αυτιά κανενός.
Είμαι αποφασισμένος για μεγάλες αλλαγές και τομές.
Ξέρετε ποιος είμαι.
Ξέρετε από πού προέρχομαι και από τι πέρασα για να βρεθώ εδώ.
Δώστε μου τη δύναμη να αλλάξω την Ελλάδα!
Αυτό θα είναι το μήνυμά μου στον Ελληνικό λαό.
Κι εκείνος θα επιλέξει.
Με τη βοήθεια του Θεού, θα νικήσουμε.
Για το καλό της Ελλάδας!
Αυτή μας εμπνέει. Αυτήν υπηρετούμε.
Την Ελλάδα και τα ιδανικά μας.
Τα ιδανικά Ελευθερίας, Δικαιοσύνης, Αξιοσύνης,
Ιδανικά προσωπικής Αξιοπρέπειας
και συλλογικής Υπερηφάνειας ως έθνους,
Ιδανικά Αλληλεγγύης. Ιδανικά Πατρίδας!
Ιδανικά Ελληνικά και Παγκόσμια ταυτόχρονα.
Γιατί εμάς, σε αντίθεση με άλλους, μας εμπνέουν ιδανικά, όχι δόγματα!
Μας κερδίζει η Αλήθεια, όχι η Προπαγάνδα.
Μας καθοδηγεί η φωνή της Συνείδησής μας, όχι η κομματική σκοπιμότητα.
Μας συναρπάζει η Ελπίδα, όχι η καλλιεργούμενη Απελπισία.
Να είστε σίγουροι, θα νικήσουμε για το καλό της Ελλάδας.
Σας ευχαριστώ και καλή δύναμη σε όλους μας!

Διαβάστε περισσότερα...

Υπό το βλέμμα του Προέδρου!!!

Στην εκδήλωση της ΝΟΔΕ Θεσπρωτίας

Υπό το βλέμμα του Προέδρου ο Αντώνης Μπέζας και ο Θωμάς Πιτούλης! Συζητάνε μάλιστα πολύ σοβαρά! Τι άραγε; Σύμφωνα με... ωτακουστές όχι τις προσεχείς βουλευτικές εκλογές... Ούτε καν τα... εσωκομματικά "μαχαιρώματα"...
Αλλά;
Ο... κοριός μας αναφέρει πως οι δύο πολιτικοί της Θεσπρωτίας, βρήκαν την ευκαιρία να ανταλλάξουν απόψεις για σοβαρό θέμα της περιοχής που απασχόλησε έντονα την τοπική κοινή γνώμη τις τελευταίες μέρες...

Θα περιμένουμε τις... ανακοινώσεις από τους ίδιους!!!
Στα επόμενα λεπτά πάντως στην παρέα προστέθηκε ο βουλευτής Πρέβεζας Δημήτρης Τσουμάνης ο οποίος βομβαρδίστηκε με ερωτήσεις για τα κατορθώματα του Δημάρχου Πάργας!
Να σημειωθεί ότι Θωμάς Πιτούλης και Αντώνης Μπέζας απείχαν από τον διαγωνισμό χορού υποψηφίων και λοιπών πολιτικών δυνάμεων του τόπου!
Και οι δύο πάντως ξέρουν να χορεύουν καλά!
http://www.epiruspost.gr/reportaz/paraskinio/11698-2012-03-04-22-31-02.html

Διαβάστε περισσότερα...

Το κράτος – σοβιέτ του ΠΑΣΟΚ θα καταρρεύσει μαζί με τα αριστερά εξαπτέρυγά του

Όταν λέμε “Νέα Μεταπολίτευση” δεν εννοούμε ότι θα αλλάξουν τα κόμματα και οι πολιτικοί της απλώς κουστούμι και θα εμφανίζονται με νέα “πατριωτική”, ή “προοδευτική” λεοντή.
“Νέα Μεταπολίτευση” σημαίνει να τα γκρεμίσουμε όλα, από το συντεχνιακό κράτος στο οποίο κάνουν κουμάντο μερικές πολύφερνες και διαπλεκόμενες οικογένειες, μέχρι τα κόμματα που το έφτιαξαν και το στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια.
Και δεν μπορεί να υπάρξει “Νέα Μεταπολίτευση” αν δεν τεθεί επιτέλους ένα τέλος στην πολύχρονη ιδεολογική κυριαρχία της καθεστωτικής αριστεράς που λειτουργεί όλα αυτά τα χρόνια ως στυλοβάτης του συστήματος, την μια με το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα και του Γιώργου, την άλλη με τη ΝΔ της χαζοχαρούμενης και μεσαιοχωρίτικης μεταλλαγμένης δεξιάς.


Με αυτή την έννοια έχει ιδιαίτερη σημασία στην σημερινή συγκυρία η προχθεσινή επίθεση του Σαμαρά από το βήμα της Βουλής εναντίον όχι συγκεκριμένων κομμάτων της Αριστεράς, αλλά μιας νοοτροπίας και μιας ιδεολογίας που “στήριξε καταστάσεις νοσηρές και στρεβλώσεις απίστευτες, προνόμια και αγκυλώσεις της δημόσιας διοίκησης, που δημιούργησαν ακυβερνησία και όργιο σπατάλης, έδιωξε επιχειρήσεις από την Ελλάδα με αλλεπάλληλες κινητοποιήσεις, ενοχοποίησε την επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα, πρωτοστάτησε στην υπεράσπιση του ασύλου παρανομίας στους Πανεπιστημιακούς χώρους. Στήριξε και υπερασπίστηκε, με λίγα λόγια όλα όσα αποτελούν σήμερα τις «ασθένειες» της Ελληνικής κοινωνίας, που μας έφεραν ως εδώ.
Το καθεστώς της Μεταπολίτευσης του 74 που μας έφερε ως εδώ έχει αυταπόδεικτα αριστερό πρόσημο και αριστερή ιδεολογία, γράφτηκε χθες σε άλλη ανάρτηση του Antinews. Η εξαπάτηση του λαού από το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου στηρίχθηκε στην ιδεολογική στήριξη και την πολιτική ανοχή της επίσημης Αριστεράς για να αποδώσει και να μετατραπεί σε κρατικό σύστημα. Το “σύστημα ΠΑΣΟΚ” επιβίωνε όλα αυτά τα χρόνια χάρις στην αστείρευτη “δεξαμενή ψήφων” της Αριστεράς. Εκατοντάδες στελέχη αυτής της Αριστεράς και της επονομαζόμενης “γενιάς του Πολυτεχνείου” στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια το ΠΑΣΟΚ, του πρόσφεραν κοινωνική βάση στις εκλογές, άλλοθι στους πολιτικούς τυχοδιωκτισμούς του.
Η μια πλευρά αυτής της παρά φύσιν πολιτικής και ιδεολογικής συμμαχίας της Αριστεράς με το ΠΑΣΟΚ τελειώνει. Βιώνουμε το τέλος του ΠΑΣΟΚ, όπως το ξέραμε. Τελειώνουν 35 χρόνια σοβιετοκρατούμενης Ελλάδας όπου για να κάνεις καρριέρα στο δημόσιο έπρεπε να δηλώνεις αριστερός, να προσκυνάς την εικόνα του Παπανδρέου και να αφήνεις μούσι.
Όμως, η ιδεολογική κυριαρχία της Αριστεράς, πάνω στην οποία το ΠΑΣΟΚ εγκατέστησε μετά την Μεταπολίτευση του 74 την τριακονταετή πολιτική ηγεμονία του αργεί ακόμα να πεθάνει.
Οι επίσημοι προπαγανδιστές αυτής της ιδεολογικής κυριαρχίας , τα κρατικοδίαιτα ΜΜΕ, όπως το ΕΘΝΟΣ της “Σοβιετικής Εγκυκλοπαίδειας” (για να μην ξεχνιόμαστε), επιχειρούν να κρατήσουν ζωντανό το “σύστημα ΠΑΣΟΚ” ανασυντάσσοντας τον Κεντροαριστερό χώρο με προμετωπίδα τον Φ. Κουβέλη της “Αριστεράς και της Προόδου” και “άλλες προοδευτικές δυνάμεις” που όλα αυτά τα χρόνια λειτουργούσαν ως απολογητές της καθεστηκυίας τάξης.
Οι προσπάθειες ανασύνταξης του Κεντροαριστερού χώρου στηρίζονται όμως στην αναβίωση στις σημερινές συνθήκες κρίσης όλων εκείνων των “αριστερών” και δήθεν “προοδευτικών” ιδεολογημάτων στα οποία στηρίχθηκε η πολύχρονη κυριαρχία του ΠΑΣΟΚ.
Όπως έλεγε ο Μαρξ, όσα συμβαίνουν στην οικονομική βάση, την υλική υπόσταση της κοινωνίας, αργούν να εκφραστούν και στο εποικοδόμημα, την ιδεολογική και πολιτική ζωή. Η κοινωνική συνείδηση αργεί να ανταποκριθεί στις αλλαγές της αντικειμενικής πραγματικότητας.
Αυτό συμβαίνει και στην σημερινή ελληνική κοινωνία. Καθώς βρίσκεται σε κατάσταση σοκ στρέφεται ενστικτωδώς προς την υπεράσπιση των παλαιών κεκτημένων. Δίκαια ή όχι, αυτά τα κεκτημένα αποτελούν όμως τον πυρήνα του στρεβλού και διεφθαρμένου συντεχνιακού και δήθεν “κοινωνικού” κράτους που οικοδόμησε το ΠΑΣΟΚ με την συνεργασία της Αριστεράς και την ανοχή της Δεξιάς.
Εξηγείται έτσι η αναβίωση των αριστερών ιδεολογημάτων, με πρόσχημα τον “αντιμνημονιακό αγώνα”. Παγιδευμένη όμως στις ιδεολογικές της αγκυλώσεις, η επίσημη αριστερά μετατρέπεται στην πράξη σε φορέα συντήρησης του ξεπερασμένου “κρατισμού” και συνδικαλισμού. Γίνεται απολογητής του κρατικού μοντέλου που μας έφερε ως εδώ, αποδεικνύεται η διαχρονική σταθερά του.
Αυτή η σταθερά του συστήματος κλονίζεται από τον σύγχρονο και κυρίως επίκαιρο πολιτικό λόγο του Σαμαρά.
Είναι ο μόνος που εδώ και δυο χρόνια προτείνει σταθερά ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο, το οποίο μπορεί να βγάλει τη χώρα από τα αδιέξοδα και να την οδηγήσει στην ανάπτυξη.
Η προχθεσινή, ομιλία του Σαμαρά στη Βουλή, ίσως ξένισε μερικούς, αλλά για άλλους είναι προφανές ότι σταθερά κάνει πράξη αυτό που είχε υποσχεθεί από το Νοέμβριο του 2009. Την οικοδόμηση μιας λαϊκής και πατριωτικής δεξιάς, απαλλαγμένης από τα μεσαιοχωρίτικα συμπλέγματα του παρελθόντος, η οποία με καθαρή ιδεολογία και προγραμματικές αρχές θα ηγηθεί της Νέας Μεταπολίτευσης.
Αυτή η πορεία δεν είναι ευθύγραμμη και ούτε μπορούσε να είναι. Λάθη έγιναν και θα γίνουν. Και μπορεί κανείς να διαφωνεί ή να συμφωνεί με τον Αντώνη Σαμαρά. Κανείς όμως, ούτε οι χειρότεροι εχθροί του, δεν μπορούν να αρνηθούν ότι η ηγετική παρουσία του στην ελληνική πολιτική σκηνή αποσταθεροποιεί το παλιό και συγκροτεί το νέο
Γιατί, όπως έλεγε πάλι ο Μάρξ, το ζήτημα δεν είναι να εξηγήσουμε τον κόσμο, είναι να τον αλλάξουμε. Ο κ. Τσίπρας, η κ. Παπαρήγα και οι άλλοι νεόκοποι και μη απολογητές του Μαρξισμού και των διαφορετικών εκδοχών του εξηγούν μόνο όσα μας συμβαίνουν. Μόνο ο Σαμαράς επιχειρεί να τα αλλάζει, μας αρέσει δεν μας αρέσει.
«Πολιτική δεν είναι να λες τα ίδια συνεχώς, ακόμα κι αν αποδειχθεί ότι είχες δίκιο. Δεν είναι μετά Χριστόν προφήτης ο πολιτικός. Ούτε είναι Κασσάνδρα ο πολιτικός. Δεν είναι αυτός ο ρόλος του. Σημασία δεν έχει μόνον η πολιτική πρόβλεψη. Σημασία έχει, κυρίως, η πολιτική παρέμβαση», είπε προχθές στην Βουλή.
Όπως λοιπόν ξαναγράψαμε, η Νέα Μεταπολίτευση έρχεται βίαια, μέσα από την κατάρρευση όχι μόνον της οικονομίας αλλά και όλου του σαθρού εποικοδομήματος που κτίσθηκε όλα αυτά τα χρόνια από το «σύστημα ΠΑΣΟΚ» με την συνέργεια της καθεστωτικής «ψευδοαριστεράς» και της χαζοχαρούμενης ενοχικής «δεξιάς». Τριάντα χρόνια στρέβλωσης, καπηλείας και πλιάτσικου τελειώνουν με τον ορυμαγδό της πτώσης.
FactorX


ΥΓ 1. “Οι άνθρωποι δημιουργούν την ίδια τους την ιστορία, τη δημιουργούν όμως όχι όπωςτους αρέσει, όχι μέσα σε συνθήκες που οι ίδιοι διαλέγουν, μα μέσα σε συνθήκες που υπάρχουνάμεσα, που είναι δοσμένες και που κληροδοτήθηκαν από το παρελθόν. Η παράδοση όλων τωννεκρών γενεών βαραίνει σαν βραχνάς στο μυαλό των ζωντανών”. (Κ. Μαρξ, από τη 18η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη)

http://www.antinews.gr/2012/03/01/149780/

Διαβάστε περισσότερα...