Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2012

ΤΑ ΤΕΛΗ ΑΡΔΕΥΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΡΗΜΩΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΚΑΜΠΟΥΣ

Του Πέτρου Μίντζα
(Από τα neafiliaton)
Διαβάζοντας την πρόσφατη ανακοίνωση του Αντιπεριφερειάρχη Θεσπρωτίας, σχετικά με την ολοκλήρωση και την απόφαση κύρωσης του αναδασμού Γεροπλατάνου-Πηγαδουλίων, δε σας κρύβω ότι με έπιασε και μένα- όπως και πάρα πολλούς άλλους συντοπίτες- νευρικό γέλιο, από τις υπερβολές του κ. Πιτούλη...
Στο δελτίο τύπου που εξέδωσε ο Αντιπεριφερειάρχης Θεσπρωτίας, κάνει λόγο για επίπονες προσπάθειες και συστηματική δουλειά του ίδιου, καθώς και για τη βαρύτητα που δίνει ο Περιφερειάρχης Ηπείρου στον πρωτογενή τομέα.

Ο κ. Πιτούλης επαίρεται για μία φορά ακόμη με τα επιτεύγματα των άλλων.
Αυτό ξέρει να κάνει και το κάνει κατ’ επανάληψη, θυσιάζοντας τα πάντα στο βωμό των πρόσκαιρων εντυπώσεων.
Μάταια όμως προσπαθεί να οικειοποιηθεί τα έργα των προκατόχων του, αφού όλοι γνωρίζουμε ότι δύο χρόνια τώρα δεν έχει κάνει απολύτως τίποτα η αιρετή Περιφέρεια για την ουσιαστική υποστήριξη της αγροτικής παραγωγής στη Θεσπρωτία. Δεν έχει σχεδιάσει, μελετήσει και υλοποιήσει κανένα έργο αγροτικής υποδομής.
Όχι μόνο δεν στήριξε τους αγρότες, τουναντίον θα έλεγα τους έβλαψε με το ξεπούλημα κοψοχρονιά της κερδοφόρας συνεταιριστικής γαλακτοβιομηχανίας «Δωδώνη», με συνοπτικές και αδιαφανείς διαδικασίες. Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν ότι η διαδικασία του έργου «αναδασμός- αξιοποίηση του κάμπου Γεροπλατάνου και Πηγαδουλίων» ξεκίνησε επί θητείας του πρώην Νομάρχη Ηλία Λιάκου το 2003 και επί των ημερών του τέως Νομάρχη Βασίλη Γιόγιακα, και το έργο είχε φτάσει σχεδόν στο τελικό στάδιο της αποπεράτωσης του.
Ουδείς αμφιβάλει ότι η ολοκλήρωση του αναδασμού και η παράδοση των 2.400 στρεμμάτων αγροκτημάτων προς καλλιέργεια στους δικαιούχους γεωργούς, πρόκειται για μια θετική εξέλιξη για την περιοχή μας που είναι κατεξοχήν γεωργοκτηνοτροφική.
Το ερώτημα είναι, πόσα από τα παραπάνω στρέμματα θα καλλιεργηθούν. Φοβάμαι πως σε λίγα χρόνια θα τα εγκαταλείψουν σχεδόν όλοι οι αγρότες, όπως και στον κάμπο του Αετού, που καλλιεργούνται ελάχιστα στρέμματα σήμερα, λόγω των σοβαρών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι καλλιεργητές. Και όσοι συνεχίζουν να τα καλλιεργούν αντιμετωπίζουν τεράστιες δυσκολίες.
Οι γεωργοί του κάμπου του Αετού που τα χωράφια τους αρδεύονται από τα τρία αντλιοστάσια, τα έχουν εγκαταλείψει, αφού η καλλιέργεια είναι ασύμφορη, λόγω της μεγάλης οικονομικής επιβάρυνσης που υφίστανται από τα αρδευτικά τέλη των τριών αντλιοστασίων (κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος). Μόνο όσα βρίσκονται στη λεγόμενη χαμηλή ζώνη τα οποία αρδεύονται από ένα αντλιοστάσιο καλλιεργούνται.
Ο κ. Αντιπεριφερειάρχης που μας διαβεβαίωνε προεκλογικά ότι η στήριξη του πρωτογενούς τομέα είναι γι’ αυτόν ζήτημα πρώτης προτεραιότητας, θα έπρεπε να επιληφθεί του θέματος από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε τα καθήκοντά του και να επιλύσει τα προβλήματα που ταλανίζουν τους καλλιεργητές του κάμπου του Αετού.
Για τον οποίο η πολιτεία έχει δαπανήσει εκατομμύρια ευρώ για τον αναδασμό και την άρδευσή του.
Αν πράγματι κ. Πιτούλη πρώτο μέλημά σας είναι η υποστήριξη των αγροτοκτηνοτρόφων, τότε γιατί δεν ενσκήψατε σ’ αυτό το πρόβλημα για να συμβάλετε ουσιαστικά και όχι στα λόγια στην στήριξη των παραγωγών της περιοχής μας και να αποτρέψετε έτσι την περαιτέρω συρρίκνωση του πρωτογενούς τομέα στον πονεμένο τόπο μας.
Αν αληθινά νοιάζεστε και πονάτε την Θεσπρωτία μας και θέλετε να παραμείνει ζωντανή η περιοχή πέρα από τον Καλαμά.
Μεριμνήστε κ. Αντιπεριφερειάρχα άμεσα, για την επίλυση των σοβαρότατων δυσλειτουργιών των καλλιεργητών του κάμπου του Αετού. Για να βελτιωθούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες οι αγρότες καλλιεργούν τα χωράφια τους
Η στήριξη και η διευκόλυνση των αγροτών είναι επιβεβλημένη ανάγκη, προκειμένου να σταματήσει η πληθυσμιακή αφαίμαξη και να συγκρατηθούν οι λιγοστοί άνθρωποι που είναι σε παραγωγική ηλικία στον τόπο μας. Αντιλαμβάνεστε ότι η φυγή και των τελευταίων εναπομεινάντων νέων στα χωριά μας, οι οποίοι μας δίνουν τροφή και τρώμε, θα έχει τραγικές συνέπειες στην τοπική οικονομία. Η αγροτική παραγωγή του τόπου μας, ειδικά μέσα σε αυτή τη δύσκολη οικονομικά περίοδο, πρέπει να ενισχυθεί με κάθε τρόπο. Μπορεί να αποτελέσει μέσο διεξόδου από την κρίση, και ανάπτυξης της τοπικής οικονομίας. Η διεύρυνση της παραγωγικής μας βάσης είναι η μόνη λύση για να βγει η χώρα από τη δεινή οικονομική κατάσταση που έχει περιέλθει! Άλλη λύση δεν υπάρχει!